อัตราการไหลเวียนของเลือดนายดูแล้ว รับประกันว่าในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงนี้นายไม่ถึงตายแน่นอน แต่หลังจากนั้น…”
เธอคลี่ยิ้มหวานแล้วกระซิบบอกอย่างอ่อนโยน “คงรับประกันไม่ได้”
จั่วจงเหอทนฟังประโยคนี้ไม่ไหว จู่ๆ ก็เป็นลมหมดสติไป
เวลานี้ซือฝูชิงถึงกระโดดลงจากเตียง จากนั้นก็ใช้เท้าเตะเขาออกนอกประตูไปอย่างไม่ใส่ใจ อีกทั้งโยนเศษขวดเบียร์ออกไปด้วย
เธอปิดประตูแล้วกลับขึ้นไปนอนบนเตียงใหม่อีกครั้ง หลังจากนั้นก็นอนหลับสนิทอย่างสบายใจ
จนกระทั่งเสียงกรีดร้องของคุณนายจั่วในตอนเช้าปลุกทุกคนในบ้านให้ตื่นขึ้น
ปกติคุณนายจั่วจะตื่นมาออกกำลังกายตอนเช้าตรู่หกโมงครึ่ง
เธอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานจั่วจงเหอจะลงมือจัดการซือฝูชิงเพื่อเลี่ยงไม่ให้ซือฝูชิงคิดเกาะแกะตระกูลจั่วอีก
เลยอยากเดินมาดู
แต่คุณนายจั่วคิดไม่ถึงว่าเธอจะได้เห็นจั่วจงเหอนอนแอ้งแม้งหมดสติพร้อมเลือดไหลอาบเป็นทางแบบนี้
“จงเหอ!” คุณนายจั่วตกใจจนลนลานทำตัวไม่ถูก “จงเหอ ตื่นสิ อย่าทำให้แม่ตกใจนะ จงเหอ! เทียนเฟิง…เทียนเฟิง!”
“แหกปากอะไรแต่เช้าตรู่” จั่วเทียนเฟิงที่ถูกปลุกตื่นรีบเดินลงบันไดมาด้วยอารมณ์หงุดหงิด
“เทียนเฟิง คุณรีบมาเร็วเข้า!” คุณนายจั่วปล่อยโฮพลางตะโกนขึ
