ดุดัน “ราคานี้พอใจเธอหรือยัง”
พอพูดจบ แววตาของจั่วเทียนเฉียนก็หม่นลงแล้วทำเสียงจิ๊ใส่ “พี่ใหญ่รวยมากจริงๆ ถึงขนาดเอาเงินหมุนเวียนสองพันล้านมาใช้ได้ น้องเทียบไม่ติดจริงๆ”
เขาไม่ได้จงใจอยากแย่งชิงกับจั่วเทียนเฟิงหรอก เพียงแค่อยากลองเดิมพันดูก็เท่านั้น
“สองพันล้านเหรอ ก็ได้” ซือฝูชิงกลอกตามองบนด้วยท่าทีนิ่งสงบ “แต่ฉันมีเงื่อนไขสองเรื่อง”
จั่วเทียนเฟิงขบฟันจนเลือดไหลเพื่อข่มอารมณ์โกรธไว้ “ว่ามา”
“อย่างแรกฉันต้องได้เจอคุณปู่ อย่างที่สองฉันต้องได้ไปร่วมงานฝังศพของคุณปู่ด้วย” ซือฝูชิงใช้มือกุมศีรษะ “ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องคุยกัน”
ครั้นพูดจบ คนในตระกูลจั่วก็มองเธอด้วยความประหลาดใจสุดขีด
แค่สองเงื่อนไขนี้ง่ายจะตายไป
แค่นี้เองเหรอ
คุณนายจั่วอดทนไม่ไหวอีกต่อไปเลยกระทืบเท้าและสบถด่า “เธอคิดจะร่วมงานฝังศพงั้นเหรอ เธอคู่ควรหรือไง เธอไม่ใช่คนของตระกูลจั่ว ถ้าเธอสำเหนียกบ้างสักนิด เธอคง…”
“แม่คะ” จั่วเสียนอวี้คว้ามือของคุณนายจั่วไว้ รีบพูดขัดขึ้นว่า “ฝูชิงอยากไปก็ให้เธอไปเถอะ”
คุณนายจั่วโกรธมาก ดวงตาแดงก่ำอัดแน่นไปด้วยความแค้นเคือง
ซือฝูชิงยั่วยวนลูกชายเธอก็อีกเรื่อง แต่ยังเอาเงินตั้งสองพันล้านไปง่า
