ม่ต้องสนใจฉันหรอก” ซือฝูชิงโบกมือให้เขา “ปล่อยให้ฉันคิดต่ออีกครู่หนึ่งก็แล้วกัน”
เฟิ่งซานยังไม่ทันพูดอะไร ประตูด้านหลังก็ถูกเปิดออก
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งสวมชุดสูทพร้อมรองเท้าหนังปรากฏกายขึ้น
เขานั่งเงียบๆ อยู่ด้านใน แสงเงาสะท้อนตกกระทบสันจมูกของเขาขับให้ดูหล่อเหลา สง่างาม สูงส่งจนเหมือนภาพลวงตา
อวี้ซีเหิงเหลือบมองมาทางซือฝูชิง พูดสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงไปด้วยพลัง “ขึ้นรถ”
ซือฝูชิงหันไป สองวินาทีหลังจากนั้นเธอก็วิ่งมาหาด้วยท่าทีชอบใจ จากนั้นก็เอาอุปกรณ์ที่ซื้อมาวางไว้ตรงหลังรถ “เจ้านายช่างแสนดีจริงๆ”
ถ้ามีของดีไม่คว้าไว้คงโง่แย่
ในเมื่อของดีส่งมาให้ถึงที่แล้ว หากไม่คว้าไว้คงพลาดน่าดู
พื้นที่ด้านหลังกว้างขวาง ซือฝูชิงนั่งอีกฝั่งซึ่งห่างจากอวี้ซีเหิงราวๆ ครึ่งเมตรแต่กลับสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาอย่างชัดเจน
บนตัวเขามีกลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนดอกหอมหมื่นลี้โชยมาโอบล้อมเธอไว้
ดูลึกลับเหมือนกับเธอไม่มีผิด
อวี้ซีเหิงหลับตาลงช้าๆ “พรุ่งนี้เธอมีงาน?”
“หา? ใช่แล้วค่ะ” ซือฝูชิงชี้ไปทางภาพโปรโมตที่ฉายอยู่บนจอด้านหน้า “ฉันเป็นเมนเทอร์ให้รายการนี้อยู่”
ภาพโปรโมตรายการหนุ่มสาววัยใสที่ฉายอยู่บน
