ไปแล้วหรือไง!”
พวกเขาคิดว่าท่านผู้เฒ่าจั่วก็แค่ให้ความรักความเอ็นดูซือฝูชิงมากหน่อยเท่านั้น สุดท้ายคงรู้ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน
แต่นี่แทบเอาทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลจั่วยกให้หมดแล้ว!
บริเวณขมับของจั่วเทียนเฟิงเต้นตุบๆ เส้นเลือดเขียวปูดโปนจนแทบระเบิดออกมา
เขาฝืนข่มอารมณ์โกรธไว้แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก “เรียกซือฝูชิงมา บอกว่าเป็นเรื่องของท่านผู้เฒ่าจั่ว”
จั่วเทียนเฟิงรู้สึกขายหน้าอยู่บ้าง วันก่อนเขาเพิ่งไล่ซือฝูชิงไป แต่ตอนนี้ดันเรียกเธอกลับมาแทน
“เรียกกลับมา แล้วยัยนั่นจะปล่อยสมบัติพวกนี้ให้หลุดมือเหรอ” คุณนายจั่วโกรธจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง “กลัวว่าจะสมใจนังแพศยานั่นมากกว่า”
“ให้ไปสักห้าล้าน” จั่วเทียนเฟิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ซือฝูชิงไม่มีความสามารถ แถมดูแลกิจการบริษัทก็ไม่เป็น ได้เงินไปบ้างก็นับว่าเป็นบุญมากแล้ว ยัยนั่นเองก็ไม่ใช่คนในตระกูลจั่วยังคิดจะเอาอะไรอีก”
เงินตั้งห้าล้าน ชั่วชีวิตนี้ซือฝูชิงไม่มีทางได้เห็นเงินก้อนโตขนาดนี้แน่นอน
