ยเหลือจากเธอก็ยังไม่รู้สถานะตัวตนของเธอผู้นั้นเลยด้วยซ้ำ
นอกจากนี้ทุกครั้งที่ได้เธอเป็นแนวหน้าในการต่อสู้ทีไร ภารกิจก็ไม่เคยล้มเหลวเลยสักครั้ง
แม้แต่บอสใหญ่ของหน่วยคุ้มกันต้าซย่าก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมยอดฝีมือแบบนี้ถึงมาเดินบนเส้นทางบอดี้การ์ดเช่นนี้ได้
แต่เรื่องที่น่าเสียดายก็คือยอดฝีมือผู้นี้ไม่ปรากฏตัวมาเกือบสี่ปีแล้ว และไม่รู้ว่าหายตัวไปอยู่ที่ไหนด้วย
เขาคนนั้นเก็บความคิดแล้วบันทึกเอกสารต่อไป
…
ภายในคฤหาสน์ไม่มีสัญลักษณ์บอกทางใดๆ ทั้งสิ้น ซือฝูชิงเดินอยู่ไม่นานก็ค้นพบว่าตนเดินหลงอยู่ในสวนดอกไม้เสียแล้ว
“…”
เพราะเก็บตัวอยู่ในห้องทดลองครึ่งปีไม่ได้ออกไปไหน เธอเกือบลืมไปแล้วว่าตนเป็นพวกหลงทิศทาง
เมื่อก่อนเวลาไปเที่ยวกับรุ่นพี่ เธอแค่เดินตามต้อยๆ ไปโดยไม่ต้องคิดกังวลใจใดๆ ทั้งสิ้น
ซือฝูชิงเดินเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปมาโดยเปลี่ยนเพียงทิศทางการเดินเท่านั้น ท้ายที่สุดก็เดินมาถึงเส้นทางเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยต้นไม้แน่นขนัดซึ่งช่วยบดบังแสงอาทิตย์ได้เป็นอย่างดี
ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปยังสุดถนนเล็กๆ นั้น สวบ! มีวัตถุบางอย่างพุ่งตรงมากลางอากาศ
ทันใดนั้นก็มีเสียงแหลมสูงดังขึ้น “ใครกัน รนหาที่ตาย!”
ชิ้ง!
ฉับพลันก็ผุดเส
