าขึ้น มุมปากกลบไปด้วยเลือด พลันเปล่งเสียงต่ำแหบพร่าเล็กน้อยออกมาจากในลำคอ “หืม”
วันนี้เธอไม่ได้แต่งหน้าแต่อย่างใด หน้าสดล้วนๆ
ทว่าผิวพรรณและเค้าโครงใบหน้าของหญิงสาวก็ยังคงดูดี
ผิวพรรณขาวเนียน ผมยาวนุ่มสลวย
งดงามอ่อนช้อยดั่งภาพโบราณที่วาดไว้ด้วยลายเส้นเลือนราง
ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังมีดวงตาจิ้งจอกทรงเสน่ห์ คิ้วงามเหนือดวงตาสุกใส ยามที่ไม่ได้พูดอะไรกลับยิ่งขับเน้นให้สวยสง่ายิ่งกว่า ต่อให้จับผิดดวงหน้างามสามร้อยหกสิบองศาก็หาตำหนิใดๆ ไม่เจอ
คุณนายกลับชิงชังใบหน้านี้อย่างมาก
เธอกังวลมาตลอดหลายปี กลัวว่าซือฝูชิงจะยั่วยวนลูกชายของเธอ
แต่ไม่รู้ว่าสมองมีปัญหาหรือว่าอย่างไร เพราะนับตั้งแต่ซือฝูชิงเข้าวงการบันเทิงมาก็แต่งหน้าจัดจ้านมีสภาพครึ่งผีครึ่งคน
เพราะเหตุนี้ถึงช่วยคลายความกังวลให้คุณนายจั่วได้ไม่น้อย
ทว่าเมื่อได้เห็นดวงหน้างดงามนี้ก็ทำให้หวนนึกถึงเรื่องราวในอดีตขึ้นมา
เมื่อสิบสามปีก่อน ท่านผู้เฒ่าจั่วออกไปดูงานที่เมืองซื่อจิ่ว หลังจากกลับมาข้างกายก็มีสาวน้อยอายุราวห้าขวบโผล่มาด้วยอีกคน
ต้องยอมรับว่าซือฝูชิงมีใบหน้างดงามตั้งแต่เด็ก ไม่มีคุณหนูของตระกูลจั่วคนใดเทียบได้เลยสักคน
ท่านผู้เฒ่าจั่วเมินต่
