่างสูงใหญ่โกรธจนตัวสั่น ดวงตาแทบจะถลนออกมาด้วยความแค้น
ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร ก็ถูกคนอื่นๆ รั้งตัวและเกลี้ยกล่อมไว้
ชายในชุดคลุมสีโลหิตตวาดเสียงดัง “รีบคุกเข่าตบปากเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!”
ในขณะนี้เหล่าผู้อาวุโสในตำหนักใหญ่ต่างโกรธจนอกแทบระเบิด ทั้งแค้นทั้งอัดอั้นตันใจอย่างที่สุด
อย่างไรก็ตาม พวกเขาจำเป็นต้องอดทนไว้ หากแตกหักกันตอนนี้แล้วเรื่องถึงหูจักรพรรดิหมอผี ไม่รู้ว่าเผ่าหมอผีสายฟ้าจะมีคนตายมากมายเพียงใด!
“ข้ายอมตายดีกว่ายอมคุกเข่า!”
ชายรูปร่างสูงใหญ่เอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น
ชายในชุดคลุมสีโลหิตยิ้มอย่างโหดเหี้ยม “ได้เลย งั้นเจ้าก็ฆ่าตัวตายเสีย! หากเจ้ายอมทำเช่นนั้น เรื่องเมื่อครู่อัญถือว่าเลิกรากันไป!”
ใบหน้าของชายรูปร่างสูงใหญ่เขียวคล้ำ เขาจ้องชายในชุดคลุมสีโลหิตอย่างเกลียดชัง “พวกเทพมารจากนอกอาณาเขต… อย่างพวกเจ้า สักวันจะต้องถูกแก้แค้นอย่างแน่นอน!”
สิ้นเสียง เขาก็เงื้อมฝ่ามือหมายจะฟาดลงที่หน้าผากของตนเอง
ทว่าหญิงสาวในชุดดำพุ่งเข้าไปในตำหนักใหญ่ทันที “ข้าตกลงจะส่งมอบโถอัฐิให้!”
ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัด บรรดาผู้อาวุโสของเผ่าหมอผีสายฟ้าต่างเปลี่ยนสีหน้า
ชายในชุดคลุมสีโลหิตปรบมือหัวเราะ “ดี! ผู้ที่รู้สถานการณ์ย่อมเป็นยอดคน!”
ใบหน้าอันหมดจดของหญิงสาวเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “ข้าขอพูดให้ชัดเจนก่อน หากพวกเจ้าเทพมารจากนอกอาณาจักรได้คืบจะเอาศอกเช่นนั้น ต่อให้เผ่าหมอผีสายฟ้าของข้าจะถูกฆ่าล้าง
