้นเสียงเขาก็ก้าวเดินไปบนความว่างเปล่า มุ่งหน้าสู่ด่านเทียนหลาง
“ฮ่า ๆ ๆ นี่เจ้าคิดจะบุกฝ่าเข้ามาอย่างนั้นหรือ?” หนานถัวหัวเราะจนน้ำตาเกือบไหล “ดี! เร็วเข้า! ให้ทุกคนได้เห็นว่าราชครูผู้ยิ่งใหญ่มีความสามารถมากแค่ไหนกันแน่!”
ในขณะที่เสียงยังไม่ทันขาดคำ ลูเยี่ยก็กวัดแกว่งดาบสังหารเข้ามาหนึ่งดาบ ฟันออกไป อานุภาพของปราณดาบยังคงเหมือนเดิมทุกประการ ทว่าบนค่ายกลต้องห้ามหมื่นมารเพลิงโลหิตกลับปรากฏรอยแยกที่แตกสลายสายหนึ่งขึ้น
“อะไรกัน?” รอยยิ้มบนใบหน้าของหนานถัวแข็งค้างทันที นัยน์ตางดงามของหญิงอาภรณ์เขียวเบิกกว้าง เกิดอะไรขึ้น? พลังดาบนี้ชัดเจนว่าเหมือนกับครั้งก่อน แต่ทำไมถึง…
“หัวเราะต่อสิ” ลูเยี่ยปรายตามองหนานถัวแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังรอยแยกนั้นอย่างสบายอารมณ์ จากจุดนี้เขาสามารถบุกขึ้นไปบนกำแพงเมืองด่านเทียนหลางได้ทันที
“จงหยุดไว้!” หนานถัวคำรามลั่น ระดมพลังทั้งหมดเพื่อควบคุมค่ายกลต้องห้าม แต่แล้วเหตุการณ์ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่าได้เกิดขึ้น
เมื่อค่ายกลต้องห้ามถูกเร่งกำลังอย่างเต็มที่ บนตัวค่ายกลต้องห้ามก็ปรากฏรอยแยกขนาดมหึมาขึ้นเก้าสายในทันที ราวกับผืนผ้าที่สมบูรณ์แบบถูกฉีกทึ้งออกเป็นรอยแยกเก้าเส้นที่ตรงดิ่งและมหึมา! ตรงรอยแยกทั้งเก้านั้น พลังของค่ายกลต้องห้ามทั้งหมดกำลังพังทลายและรั่วไหลออกไปราวกับเขื่อนแตก
“บัดซบ! ดาบเก้ากระบวนที่เขาฟันออกไปเมื่อครู่นี้ ได้ทำลายจุดสำคัญของค่ายกลต้อง