ฟ้ารัตนการยังคงถูกมือขวาของลูเยี่ยจับไว้แน่น ไม่สามารถขยับได้
ในฝ่ามือของลูเยี่ย ผังดาบเก่าคุมขังร้อนเหมือนไฟลวก หมอกหุ่นตุนพวยพุ่งขึ้นมา เผยให้เห็นโครงร่างของคุกทั้งเก้าแห่งหุ่นตุนอย่างลาง ๆ ในขณะนี้ พลังทั้งหมดที่ปล่อยออกมาจากตราสายฟ้ารัตนการถูกดูดกลืนเข้าไปในผังดาบเก่าคุมขัง!
“ไม่ถูกต้อง! เจ้า… เจ้า…” หญิงสาวร้องอุทานด้วยความตกใจ “เจ้าเป็นเพียงเด็กหนุ่มขอบเขตทะเลทองคำ เหตุใดจึงสามารถหลอมรวมพลังของตราสายฟ้ารัตนการได้เล่า?”
ลูเยี่ยยิ้มพลางกล่าว
“ท่านผู้อาวุโส ข้ามีน้ำใจลงมือช่วยท่าน แต่ท่านกลับแว้งกัด คิดจะหลอมข้าเป็นเตาหลอม จะไม่ดูเกินไปหน่อยหรือ?”
“สหายตัวน้อยเข้าใจผิดแล้ว!” หญิงสาวรีบกล่าวอย่างรวดเร็ว “ข้ามองออกตั้งแต่แรกแล้วว่าเจ้าไม่ธรรมดา เมื่อครู่เพียงลองทดสอบความสามารถของเจ้าเท่านั้น ไม่มีความคิดที่จะทำร้ายเจ้าแม้แต่น้อย!”
ลูเยี่ยกล่าว
“เช่นนั้นข้าก็จะลองทดสอบเช่นกัน”
เมื่อกล่าวจบ เขาก็ปล่อยให้ผังดาบเก่าคุมขังพลุ่งพล่านในฝ่ามือ ลวดลายบนฝ่ามือเต็มไปด้วยหมอกหุ่นตุนที่เคลื่อนไหวไปมา ปกคลุมตราสายฟ้ารัตนการไว้ทั้งหมด
ตูม!
ตราสายฟ้ารัตนการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังของสมบัติล้ำค่านี้กำลังถูกดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว
“เจ้าสารเลว! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้! มิเช่นนั้นเมื่อข้าตื่นขึ้นจากการหลับใหล ข้าจะสังหารเจ้าเป็นคนแรก!” หญิงสาวผู้นั้นเปล่งเสียงแผดกร้าวด้วยความโกรธเกรี้ยว กลิ่นอายสังหารคละค
