เรื่องที่สาแก่ใจยิ่งนัก
ในที่สุดลูเยี่ยก็แยกชิ้นส่วนร่างกายของนักพรตพิการจนหมดสิ้น แม้แต่ดวงวิญญาณก็ถูกลากออกมา ลูกธนูซื่อจิที่เคยถูกนักพรตพิการชิงไป ก็ถูกลูเยี่ยนำกลับคืนมาได้เช่นกัน และในตอนนั้นเอง ลูเยี่ยพลันค้นพบว่า ภายในจิตเทวะของนักพรตพิการกลับมีตราประทับสีม่วงอยู่ชิ้นหนึ่ง ตราประทับสีม่วงนั้นมีขนาดเพียงเท่าฝ่ามือเท่านั้น รอบ ๆ รายล้อมไปด้วยสายฟ้าสีเขียวลึกลับ
นี่คือสิ่งใดกัน? ลูเยี่ยมองออกในทันทีว่า พลังลมปราณของตราประทับสีม่วงนี้แปลกประหลาดมาก
“อย่า แตะต้องมันเด็ดขาด!” จิตเทวะของนักพรตพิการแผดร้องอย่างโอยหวน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ
ลูเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย สิ่งนี้สำคัญต่อนักพรตพิการถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ทันทีที่ความคิดนี้แวบเข้ามา ตราประทับสีม่วงนั้นก็พลันสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับตื่นขึ้นจากการหลับใหล
ตูม!
จิตเทวะของนักพรตพิการระเบิดออก ตราประทับสีม่วงนั้นปลดปล่อยแสงสายฟ้าแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวออกมา โชคดีที่แสงหายนะจากเตาหลอมแห่งภัยพิบัติยังคงผนึกร่างกายของนักพรตพิการไว้ พลังทำลายล้างที่ปลดปล่อยออกมาจากตราประทับสีม่วงจึงถูกแสงหายนะสกัดเอาไว้ทั้งหมด!
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้ผู้พิทักษ์สุสานและคนอื่น ๆ ต่างเปลี่ยนสีหน้า พวกเขาสังเกตเห็นว่าตราประทับสีม่วงนั้นช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน มันสามารถต้านทานการผนึกของแสงหายนะได้อย่างเด็ดขาด และเกิดการป
