วยกำจัดเจ้าเฒ่าไร้ยางอายผู้นี้ให้ข้าด้วยตัวเอง” ลูเยี่ยหัวเราะออกมา
บรรดาสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวต่างรู้สึกเย็นยะเยือกทั้งมือทั้งเท้า ในใจมีทั้งความอัดอั้นและความหวาดกลัว เมื่อมีเตาหลอมแห่งภัยพิบัติช่วยเหลือในเขตหวงห้ามลึกลับที่หกนี้ ลูเยี่ยก็มิต่างอะไรกับผู้ไร้เทียมทาน! ไม่ว่าใครจะลงมือก็เปรียบเสมือนเอาไข่ไปกระทบหิน!
“ลูเยี่ย ข้ายินดีที่จะยอมจำนน!” หญิงสาวที่มีปีกผีเสื้อขนาดใหญ่คู่หนึ่งพลันเอ่ยปากอ้อนวอน “ขอเพียงท่านเหลือทางรอดให้ข้า ข้ารับรองว่าต่อไปนี้จะรับท่านเป็นนาย และทำตามคำสั่งของท่านทุกประการ!”
สายตาของลูเยี่ยยังคงเย็นชา “เจ้าเอาอะไรมาตัดสินว่า ถ้าเจ้ายอมสวามิภักดิ์แล้วข้าจะต้องให้อภัยเจ้า?” เขาสะบัดมือเบา ๆ แสงหายนะโถมลงมาจากฟากฟ้า กวาดล้างหญิงสาวที่มีปีกผีเสื้ออันงดงามให้สิ้นซาก
“ขอความเมตตาก็ไม่ได้ ยอมรับผิดก็ไม่ได้ สวามิภักดิ์ก็ไม่ได้ สู้สุดชีวิตก็ไม่ได้…” สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวตนหนึ่งโกรธจัด “ทุกท่าน! พวกท่านยังมองไม่ออกอีกหรือเด็กหนุ่มนั่นกำลังเล่นตลกกับพวกเรา! เขาต้องการเห็นพวกเราแสดงท่าทีน่าอัปยศแล้วค่อยสังหารพวกเราทิ้ง! หากเป็นเช่นนั้น เหตุใดพวกเราไม่ร่วมมือกันสู้ตายไปพร้อมกับเขาเล่า?!”
เหล่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวต่างตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น ในทันใดนั้นมีบางตนร่วมมือกันโจมตี พวกเลือกที่จะสู้ตาย!
ลูเยี่ยไม่ได้ขยับเขยื้อน เขาเพียงแตมองดูทุกอย่างอย่างเงี
