ยบ ๆ เขาไม่สามารถมีจิตใจกว้างขวาง ไม่สามารถยิ้มแย้มแล้วลืมทั้งบุญคุณและความแค้นได้ ตั้งแต่แรกเริ่มเขามุ่งหมายจะปั่นหัวฝ่ายตรงข้าม ต้องการให้พวกเขาตายไปพร้อมกับความอัปยศอดสู หากอีกฝ่ายตายง่ายเกินไป ความแค้นในใจเขาจะระบายออกไปได้อย่างไร?
สิ่งที่สิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวกล่าวไว้ก่อนหน้านี้นั้นถูกต้อง หากไม่มีเตาหลอมแห่งภัยพิบัติเขาก็คงถูกบีบตายเหมือนมดปลวกไปนานแล้ว แต่เพราะมีเตาหลอมแห่งภัยพิบัติอยู่ เขาถึงต้องตอบโต้แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน บีบพวกมันให้ตายราวกับมดปลวกเช่นกัน! หากไม่ทำเช่นนี้ จะแก้แค้นให้พยัคฆ์ขาวเจ้าขุนเขาได้อย่างไร? และจะกำจัดภัยคุกคามให้ผู้พิทักษ์สุสานและคนอื่น ๆ ได้อย่างไร?
ตูม!
เตาหลอมแห่งภัยพิบัติส่งเสียงคำรามกึกก้อง แสงหายนะไหลทะลักออกมาดุจคลื่น ซัดกระหน่ำเหล่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่พุ่งเข้ามาโจมตี ต่างพากันแตกสลายกลายเป็นธุลีไปทีละตน
ในห้วงความคิดของผู้พิทักษ์สุสานและไก่ห้าสี พลันผุดคำ ๆ หนึ่งขึ้นมาพร้อมกัน
แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ!
ภายใต้พลังหายนะมหาวิถีของเตาหลอมแห่งภัยพิบัติ บรรดาสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่ครอบครองพลังศักดิ์สิทธิ์มากมายในเขตหวงห้ามลึกลับที่หก แท้จริงแล้วก็ไม่ต่างอะไรจากแมลงเม่า!
แตกระนั้นเท่านี้ยังไม่พอ ลูเยี่ยเงยหน้าขึ้นมอง มองไปยังนักพรตพิการและสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่ยังเหลืออยู่พวกนั้น วันนี้เขาต้องล้างบางพวกมันให้สิ้นซาก!
