จแผ่วเบาก็ดังขึ้นข้างลูเยี่ย
“ข้าหลับใหลอยู่ที่นี่มานานนับหมื่นปี ไม่เคยคิดว่าวันนี้จะถูกเจ้าเด็กน้อยขอบเขตทะเลทองคำปลุกให้ตื่นขึ้นมา ช่างเป็นเรื่องประหลาดนัก”
ลูเยี่ยใจสั่นสะท้าน ภายในเตาเตาหลอมแห่งภัยพิบัตินี้กลับยังมี ‘สิ่งมีชีวิต’ อยู่ด้วยหรือ? เขาเงยหน้าขึ้นมองดูผู้พิทักษ์สุสานและไก่ห้าสี แต่กลับพบว่าทั้งสองคนไม่รู้สึกตัวเลย เห็นได้ชัดว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยินเสียงนี้
เสียงนั้นทุ่มต่ำและแก่ชรากล่าวต่อไปว่า
“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าใช้วิธีใดถึงสามารถสลาย ‘พลังหายนะ’ ได้ แต่ว่า… เจ้าเด็กน้อยขอบเขตทะเลทองคำผู้หนึ่ง กลับกล้ามายืนขู่ข้าอย่างผ่าเผยเช่นนี้ มันไม่ออกจะเกินไปหน่อยหรือ?” น้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยความโกรธเคืองและไม่พอใจ
ลูเยี่ยรู้สึกหวั่นไหวในใจ โกรธถึงเพียงนี้แต่ยังไม่ยอมลงมือ เห็นได้ชัดว่าชายชราลึกลับผู้นี้หวาดเกรงเขาอยู่ไม่น้อย! ในยามนี้ลูเยี่ยจึงแสดงท่าทีแข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม เขาส่งเสียงกระแสจิตถามออกไปตรงๆ ว่า
“แค่บอกมาว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย!”
เสียงแหบแห่งชราแสดงความโกรธอย่างชัดเจน
“เจ้าร่วงรู้หรือไม่ว่าเหตุใดเตาหลอมแห่งภัยพิบัติถึงต้องกดข่มสถานที่แห่งนี้ไว้? แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าหากพลังผนึกถูกทำลาย จะเกิดผลลัพธ์ที่ร้ายแรงเพียงใดตามมา?”
ลูเยี่ยแน่นอนว่าไม่รู้เรื่องพวกนี้ “ความอดทนของข้ามีขีดจำกัด ข้าจะนับหนึ่งถึงสาม หากเจ้ายังมัวแต่ออกนอกเรื่อง ข้าจะถือว่าเจ้าปฏิเสธที่จะช่ว
