เร็วเข้า มุ่งหน้าออกไปนอกม่านฟ้ามืดมิด!”
“ได้!” ผู้พิทักษ์สุสานควบคุมบัลลังก์ดอกบัวทมิฬพาไก่ห้าสีและลูเยี่ยพุ่งตรงไปยังม่านฟ้ามืดมิด
“ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ!” นักพรตพิการตระหนักได้ถึงความผิดปกติ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นดุร้าย เขาลงมืออีกครั้ง ครืน!
โซ่ตรวนกระดูกขาวเจาะทะลวงห้วงอากาศพุ่งเข้าใส่บัลลังก์ดอกบัวทมิฬด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นมีแสงหายนะอีกสายหนึ่งได้ฟาดลงมา นั่นก็เพราะว่าลูเยี่ยได้ฟันดาบอีกครั้งใส่เตาหลอมแห่งภัยพิบัติเพื่อกระตุ้นให้แสงหายนะตอบโต้กลับ ยิ่งไปกว่านั้นลูเยี่ยยังมาปรากฏตัวที่ด้านหลังของบัลลังก์ดอกบัวทมิฬ เพื่อเผชิญหน้ากับโซ่ตรวนกระดูกขาวนั้นเพียงลำพัง
“เจ้าเด็กสารเลว!” นักพรตพิการตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธแค้น แต่กลับต้องจำใจชักโซ่ตรวนกระดูกขาวกลับ เพราะเกรงว่าจะถูกลูกหลงแสงหายนะไปด้วย ส่วนลูเยี่ยได้ยกมือขวาขึ้นสลายแสงหายนะนั้นไปเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับผู้พิทักษ์สุสานและคนอื่น ๆ พุ่งออกไปนอกม่านฟ้ารัตนการ
สำหรับสิ่งมีชีวิตทุกตนในเขตหวงห้ามลึกลับที่หก ม่านฟ้ามืดมิดนี้เป็นสัญลักษณ์ของพลังอำนาจที่ปิดผนึกไว้อย่างสมบูรณ์ และด้านนอกของม่านฟ้ามืดมิดนั้น ยิ่งเปรียบเสมือนเขตหวงห้ามที่ไม่อาจก้าวล่วงเข้าไปได้แม้เพียงก้าวเดียว! ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ผู้ใดก็ตามที่กล้าท้าทาย จุดจบล้วนน่าอนาถอย่างยิ่ง ดูเพียงร่างกายที่เหลือครึ่งเดียวของนักพรตพิการก็ย่อมรู้
เมื่อ
