ักในมือลูเยี่ย ต่อให้เป็นสิ่งต้องห้ามเพียงใด แต่มันก็ต้องใช้เวลาในการชักนำพลังหายนะจากเตาหลอมแห่งภัยพิบัติลงมาเช่นกัน และตราบใดที่พวกเราไม่เข้าใกล้ รักษาระยะห่างในการลงมือ ย่อมมีวิธีสยบพวกท่านได้อยู่แล้ว!”
คำพูดนั้นสะท้อนก้องไปทั่วฟ้าดิน เห็นได้ชัดว่าที่พวกเขากล้ามา ย่อมผ่านการไตร่ตรองมาอย่างรอบคอบ ไม่ได้บุ่มบ่ามเข้ามาหาที่ตาย
“อย่างนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นข้าคงต้องตั้งตารอดูเสียหน่อยแล้ว”
ผู้พิทักษ์สุสานไม่สนใจเหล่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นอีก ควบคุมบัลลังก์ดอกบัวทมิฬแล้วมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
“ลงมือ! สกัดพวกเขาไว้!”
ราชันวิญญาณตะโกนสั่ง
ตูม!
สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวสิบกว่าร่างนั้นต่างลงมือพร้อมกัน บางคนนำสมบัติล้ำค่าออกมาใช้ปิดกั้นเส้นทางข้างหน้า บางคนใช้มหาพลังศักดิ์สิทธิ์โจมตีผู้พิทักษ์สุสานจากทิศทางที่แตกต่างกัน แต่ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ต่างก็ลงมือจากระยะห่างที่ไกลมาก ไม่มีใครเข้ามาใกล้
ผู้พิทักษ์สุสานขมวดคิ้วอย่างเงียบ ๆ กลยุทธ์เช่นนี้ช่างร้ายกาจจริงๆ ตราบใดที่ยังรักษาระยะห่างไว้ได้ ถึงแม้ลูเยี่ยจะนำลูกธนูหักออกมาใช้ ก็ยากที่จะทำร้ายคู่ต่อสู้ได้ ผู้พิทักษ์สุสานตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ขณะที่ต้านทานการโจมตีจากสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น ก็พยายามเปิดทางออกสุดกำลัง!
ตูม!
ฟ้าดินสั่นคลอน แสงเปลวเพลิงสว่างเจิดจ้า การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ระเบิดขึ้นอย่างเต็มที่ ล
