ุณท่านผู้อาวุโส”
ลูเยี่ยเก็บใบหม่อนไว้และจดจำชื่อเล่ยเฉียวไว้ในใจ
ผู้พิทักษ์สุสานกล่าวเสียงอ่อนโยน “ไม่ต้องเกรงใจหรอก ครั้งนี้เจ้าช่วยให้อาจุได้รับโอกาสในการเข้าสู่เนินจักรพรรดิเบญจธาตุ ข้าต่างหากที่ควรขอบคุณเจ้า”
อีกาหัวขาวอดไม่ได้ที่จะถาม “ท่านยาย แล้วเนินจักรพรรดิเบญจธาตุนั้นซ่อนโชควาสนาอะไรกันแน่? เหตุใดพวกตาแก่นั่นถึงได้จ้องตากันเป็นมันเช่นนี้?”
ผู้พิทักษ์สุสานครุ่นคิดสักครู่แล้วกล่าวว่า “ในเขตหวงห้ามลึกลับที่หกมีการกระจายตัวของเขตต้องห้ามพิเศษบางแห่ง ความพิเศษของเขตต้องห้ามเหล่านี้คือแต่ละแห่งจะฝังสุสานไว้หนึ่งแห่ง”
ลูเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะถามโดยสัญชาตญาณว่า “เทือกเขาเฉียนเฟิงก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยหรือ?”
ผู้พิทักษ์สุสานพยักหน้า “ข้าได้รับการขนานนามว่าผู้พิทักษ์สุสาน สิ่งที่ข้าเฝ้าดูแลย่อมเป็น ‘สุสาน’ ที่เทือกเขาเฉียนเฟิงนี้”
เมื่อตระหนักว่าตนเองถามคำถามที่เกินความจำเป็น
“นอกจากเทือกเขาเฉียนเฟิงแล้ว ‘เทือกเขาจอมมารโลหิต’ ที่พยัคฆ์ขาวอาศัยอยู่ก็เคยเป็นสุสานเช่นกัน”
ผู้พิทักษ์สุสานกล่าวว่า “และเนินจักรพรรดิเบญจธาตุแห่งนี้ก็เป็นเช่นเดียวกัน เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วความเป็นมาของเนินจักรพรรดิเบญจธาตุมีความพิเศษกว่า เพราะที่นั่นฝังสุสานฉลองพระองค์ของมหาจักรพรรดิเผ่าปีศาจท่านหนึ่งเอาไว้”
“มหาจักรพรรดิแห่งเผ่าปีศาจผู้นี้เคยถูกมองว่าเป็นบุคคลระดับตำนานที่ก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียน ส่วน
