เพียงดาบเดียวผลแพ้ชนะปรากฏชัด
ผู้คนที่อยู่นอกสนามประลองต่างรู้สึกตกใจ แม้การต่อสู้ยังไม่จบสิ้น แต่เพียงแค่ผลลัพธ์ที่ปรากฏจากดาบเดียวนี้ก็เพียงพอที่จะสร้างความตื่นตะลึงแก่ทุกคน
พยัคฆ์ขาวมองด้วยสายตาซับซ้อน แม้เขาเคยกล่าวไว้อย่างตรงไปตรงมาว่าหวังให้ไป๋เสวียนอีพบกับความพ่ายแพ้เพื่อใช้ลับคมจิตใจของเขา
แต่เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าจริงๆ ในใจก็อดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้
ท้ายที่สุดแล้วใครเล่าจะหวังให้ความโดดเด่นของคนรุ่นหลังของตนถูกคนอื่นกดข่มลง?
ไม่ใช่เพียงพยัคฆ์ขาว แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวทั้งหลายในที่นั้นก็ยากจะยอมรับได้
ถึงอย่างไรลูเยี่ยเป็น ‘คนนอก’ เป็นเด็กหนุ่มที่มาจากโลกของมนุษย์ธรรมดา
เมื่อเทียบกันแล้ว พวกเขาย่อมปรารถนาจะเห็นไป๋เสวียนอีเป็นฝ่ายชนะเสียมากกว่า!
แม้แต่ไก่หกสีก็ยังถอนหายใจกล่าวว่า “หลานเอ๋ยเห็นหรือยัง ขนาดไป๋เสวียนอียังตกเป็นรองเจ้า แพไปก็ไม่ถือว่าเสียหน้าแล้ว”
จีคุนเกือบจะทนไม่ไหวแล้ว
“ท่านบรรพชน ท่านจะเลิก ‘ปลอบใจ’ ข้าแบบนี้ได้หรือไม่?”
“ท่านยาย ท่านใต้เท้าของข้าเก่งใช่หรือไม่?”
อีกาหัวขาวเชิดหน้าชูตาอย่างภาคภูมิใจ
ผู้พิทักษ์สุสานดวงตาเปล่งประกายแห่งรอยยิ้ม “เก่งมาก เขาคือผู้ฝึกดาบขอบเขตแท่นทองคำที่เก่งที่สุดที่ข้าเคยพบในชีวิต”
อีกาหัวขาวไม่ได้เข้าใจถึงน้ำหนักที่แท้จริงในคำพูดของผู้พิทักษ์สุสาน
ในเขตหวงห้ามลึกลับที่หก ผู้พิทักษ์สุสานเป็นผู้มีตัวตนที่พิเศษอย่างยิ่ง
