ความผิดหวังใดๆบนใบหน้าได้เลย
ยามที่เขามองตรงไปยังลูเยี่ย แววตาจึงเริ่มปรากฏความรู้สึกที่ซับซ้อนขึ้นมาเล็กน้อย
มีทั้งความชื่นชมและความสงสัยใคร่รู้
“ล่วงเกินแล้ว”
ลูเยี่ยเก็บเจตจำนงดาบและพลังปราณทั้งหมดแล้วประสานมือคารวะ
เขาย่อมรู้ดีว่าหากพูดถึงพลังบำเพ็ญที่แท้จริง อีกฝ่ายนั้นสูงกว่าตนไม่รู้กี่เท่า
และการได้ประลองกับผู้ฝึกดาบเช่นนี้ในขอบเขตเดียวกันย่อมถือเป็นการขัดเกลาฝีมือที่หาได้ยากยิ่งนัก!
ไป๋เสวียนอีประสานมือคารวะตอบเช่นกัน “วิถีดาบของข้ามีนามว่า ‘เฟิง’ ฝึกเจตจำนงดาบดั่งดวงดารา แสวงหาหนทางสู่จุดสูงสุด ไม่ทราบว่าวิถีดาบที่สหายเต๋าลูฝึกฝนอยู่นั้นคือวิถีดาบอันใดกัน?”
ท่าทีของไป๋เสวียนอีแปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
แม้ว่าพลังบำเพ็ญจะสูงกว่าลูเยี่ยมากมาย แต่ในยามนี้เขากลับปฏิบัติต่อลูเยี่ยด้วยมารยาทแบบคนรุ่นเดียวกัน
ทุกคนต่างพากันเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ
