เรื่องที่เจียงชั่นจากไปไม่มีการป่าวประกาศให้แดนสวรรค์รับรู้
เพราะตัวตนดาวสังหารนิรันดรกาลของเขาเป็นความลับต่อแดนสวรรค์มาตลอด
มีเพียงคนจำนวนน้อยที่ล่วงรู้
เจียงฉางเซิงฝึกบำเพ็ญต่อ เขาทำสิ่งที่ทำได้เพื่อเจียงชั่นหมดแล้ว
ส่วนที่เหลือต้องพึ่งเจ้าเด็กน้อยคนนี้เอง
วันเวลาหลังจากนั้นไม่มีผู้ใดมารบกวนเจียงฉางเซิงอีก
ผู้ฝึกยุทธ์เผ่าเหยียนในมหาพิภพจิตจรมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนรุ่นเยาว์ แต่ผู้ศรัทธาในมหาพิภพจิตจรมีจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนอยู่แล้ว
ดังนั้นการมาเยือนของพวกเขาจึงไม่ทำให้เกิดหยดน้ำกระเซ็นอันใด
กาลเวลาโบยบินผ่านไป ณ ภูเขาฟ้าร่วงในมหาสมุทรไร้ขอบเขต
เยี่ยจ้านกำลังนั่งสมาธิอยู่ในถ้ำ ผู้เฒ่าซอมซ่อคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงปากถ้ำ เฝ้ามองเขาฝึกกำลังภายใน
“ไม่ต้องรอแล้ว ต่อให้ข้าตอบตกลงเจ้าก็ไม่ได้สิ่งที่เจ้าต้องการอยู่ดี เพราะมันไกลเกินไป”
เยี่ยจ้านโคจรลมปราณพลางเอ่ยไปด้วย
ผู้เฒ่าซอมซ่อถามว่า “เหตุใดเล่า เจ้าไม่มีพลังพอจะย้อนกลับไปยังโลกเบื้องบนหรือ”
แม้เขาจะรู้ว่าโลกเปลี่ยนแปลงไปมาก แต่เขากลับไม่รู้ว่ามรรคาจารย์ส่งโลกคุนหลุนมาอยู่ในห้วงสุญญตาแล้ว
เขายังคิดว่าคนจากโลกเบื้องบนยังเดินทางกลับโลกเบื้องบนได้อยู่
“ก็ไม่มีจริงนั่นแหละ” เยี่ยจ้านตอบอย่างขอไปที
เผ่าเกิดใหม่ต้องการฟื้นคืนชีพผู้พรรณนาชนของเผ่าเยี่ยผู้มีระดับขั้นพลังสูง
แม้ตัวตายไปแล้ว แต่กายเนื้อจะไม่เสื่อมสลาย ขอเพียงตามห
