าสุสานของเผ่าเยี่ยพบก็จะได้รับศพของยอดฝีมือจำนวนมาก
ผู้เฒ่าซอมซ่อจึงให้สัญญากับเขาว่า หากคนเหล่านี้ฟื้นคืนชีพสำเร็จจะมาช่วยเขาแก้แค้น
เริ่มแรกเยี่ยจ้านเคยหวั่นไหว แต่หลังจากบรรพจารย์เผ่าเยี่ยพร่ำพูดเกลี้ยกล่อม
บวกกับเขาไปสืบข่าวเกี่ยวกับเผ่าเกิดใหม่ในมหาพิภพจิตจรมาแล้ว
เขาจึงรู้สึกว่าเผ่านี้น่าเชื่อถือไม่ค่อยได้
ผู้เฒ่าซอมซ่อเงียบงันแต่ในใจกลับรู้สึกไม่ยินยอม
เผ่าเกิดใหม่ล้วนมีแต่จักรพรรดิยุทธ์ พวกเขาย่อมมีใจทะเยอทะยาน
แรกเริ่มเดิมทีพวกเขาหมายมาดจะกำราบใต้หล้าขึ้นปกครองโลก
แต่จนปัญญาที่มรรคาจารย์โผล่มาเสียก่อน
มรรคาจารย์ใช้ความเร็วที่พวกเขาต้องตาค้างขึ้นปกครองใต้หล้าแล้วสร้างแดนสวรรค์ขึ้นมา
พวกเขาโค่นล้มการปกครองของแดนสวรรค์ไม่ได้อีกแล้ว
ดังนั้นพวกเขาจึงหันไปหมายตาโลกเบื้องบนแทน
ขอเพียงสานสัมพันธ์กับโลกเบื้องบนได้ ต่อให้ขึ้นเป็นผู้ปกครองไม่ได้ ก็ยังพอแลกสิทธิ์การเป็นผู้ปกครองดินแดนสักแห่งได้
ปัญหาก็คือเยี่ยจ้านท่าทางเหมือนกำลังบอกปัดพวกเขาอย่างขอไปที
ผู้เฒ่าซอมซ่อถอนหายใจ เขาลุกขึ้นตั้งท่าจะจากไป
ทันใดนั้นเยี่ยจ้านก็หันมามองเขาแล้วเอ่ยว่า
“พวกเจ้ารู้ความเป็นมาของตนเองแน่ชัดจริงๆ หรือ
พวกเจ้าแน่ใจหรือว่าการมีอยู่ของพวกเจ้าเป็นความกรุณาของสวรรค์ มิใช่แผนการของใครบางคน”
ผู้เฒ่าซอมซ่อได้ยินก็ขมวดคิ้วหันไปมองเขาแล้วถามว่า “เจ้ารู้อะไรมา”
เยี่ยจ้านส่ายหน้า “ข้าไม่รู้หรอก แต่ใช่ว่าการคงอย
