์นี้ทุกคนล้วนตาเบิกโพลง
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
พลังกงล้อสายฟ้าอนธการถึงกับไม่อาจสั่นคลอนลูเยี่ยได้งั้นหรือ?
พวกเขาทุกคนต่างก็เป็นคนรุ่นเยาว์รุ่นเดียวกับหยวนชิงกังและในช่วงหลายปีที่ผ่านมาต่างก็เคยได้เห็นความลึกลับและความน่าสะพรึงกลัวของ ‘วิถีแห่งอนธการดับสูญ’ มาแล้ว
แต่ไม่มีใครนึกว่าลูเยี่ยจะสามารถรับมือได้อย่างง่ายดายเช่นนี้!
“มหาวิถีน่าสนใจไม่น้อยเกือบจะทำให้ข้าบาดเจ็บเสียแล้ว”
ลูเยี่ยกล่าวด้วยความรู้สึกทึ่ง
นี่คือคำพูดที่มาจากใจจริงๆ
หากเปรียบเทียบแค่เคล็ดวิชาลับของมหาวิถีลูเยี่ยคิดว่าตัวเองคงถูกสังหารอย่างไม่ทันตั้งตัวอย่างแน่นอนน่าเสียดายที่แม้รากฐานและพลังของหยวนชิงกังจะท้าทายสวรรค์เพียงใดเมื่อเทียบกับเขาแล้วก็ยังด้อยกว่าอยู่มากนัก
ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีอาจสั่นคลอนเขาได้เลยแม้แต่น้อย
“เจ้าบังอาจดูถูกข้าหรือ?”
หยวนชิงกังเดือดดาลพลังสายเลือดปะทุขึ้นกลิ่นอายทั่วร่างพุ่งทะยานขึ้นอย่างรุนแรง
ร่างแท้ของเขาคือ ‘วานรปีศาจ’ มีนิสัยดุร้ายยิ่งโกรธยิ่งมีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเขาไม่สนใจมือขวาที่ถูกกดไว้และรีบเหวี่ยงหมัดซ้ายเข้าใส่ศีรษะของลูเยี่ยทันทีหมัดนั้นทรงพลังหนักหน่วงและเต็มไปด้วยความรุนแรงไร้ขอบเขต
ทว่าสุดท้ายก็ยังช้าไปก้าวหนึ่งมือที่ลูเยี่ยใช้จับหยวนชิงกังไว้นั้นออกแรงเหวี่ยงขึ้นแล้วฟาดร่างของหยวนชิงกังลงกับพื้นอย่างรุนแรงปัง!!
พื้นสนามประลองค่ายกลต้องห้ามสั่นสะเทือนหยวนชิงกังถูกกระแ
