เราะร่า “มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะคัดค้าน!”
เหล่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวทั้งหมดไม่มีใครแสดงความเห็นคัดค้าน
ลูเยียกะหงเราะ “ตกลงตามนี้ ห้ามกลับคำเด็ดขาด!”
ผู้พิทักษ์สุสานกล่าวอย่างสงบ “มีข้าอยู่ตรงนี้ พวกเขาไม่กล้าหรอก”
จากนั้นภายใต้การเป็นพยานของผู้พิทักษ์สุสาน บรรดาสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่เดิมพันกับลูเยียต่างจัดให้ ‘ทายาทของตนจับสลาก ไม่นานก็กำหนดลำดับการประลองเสร็จสิ้น
ลูเยียเหยียบบนปราณดาบที่ทอดยาวเหมือนรุ้งทะยานเข้าสู่สนามประลองค่ายกลต้องห้ามอย่างสง่างาม
“ใครเป็นคนแรก?”
ลูเยียกวาดสายตามองไปรอบด้าน
“ท่านปู่ของเจ้าอยู่นี่!”
สิ้นเสียงระเบิดกึกก้อง ชายหนุ่มในชุดหลากสีสวมมงกุฎหยกสีเลือดก็ปรากฏตัวขึ้นในสนามประลอง
แววตาของชายหนุ่มเย็นเยียบ “เมื่อครู่อีกาหัวขาวนั้นดูหมิ่นบรรพบุรุษของข้า หนีบัญชีแค้นนี้ข้าจะมาคิดกับเจ้าเด็กอย่างเจ้าแทน!”
ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความแข็งกร้าว วาจาที่เอ่ยออกมาแฝงไปด้วยการดูหมิ่นอย่างไม่ปิดบัง
ไก่หกสีที่ยืนอยู่บนเมฆสีม่วงหัวเราะอย่างปลื้มปิติ “เด็กดิบของบ้านเจ้าสิท่านใต้เท้าของบ้านข้าลงมือเมื่อใด ก็สามารถทำให้เจ้าลูกไก่ตัวน้อยนี้ขี้แตกออกมาได้อย่างสบาย!”
อีกาหัวขาวด่าทออย่างรุนแรง ความจริงในใจของมันนั้นกังวลยิ่งนัก แม้ท่านยายเคยเล่าให้ฟังว่าชายหนุ่มชุดหลากสีผู้นี้มีนามว่า ‘จิคุน’ เขามี ‘สายเลือดสุริยัน’ ติดตัวมาแต่กำเนิด เมื่อไก่ตัวผู้ขันโลกทั้งใบก็ส
