่แท้ก็แค่การแย่งชิงโชควาสนาเท่านั้นมีอะไรให้น่ากังวล?”
อีกาหัวขาวอธิบายด้วยความกังวลว่า “ท่านใต้เท้าท่านอาจจะยังไม่ทราบผู้ที่เข้าร่วมการแย่งชิงในครั้งนี้ล้วนเป็นพวกโหดเหี้ยมที่สุดในเขตหวงห้ามลึกลับที่หก!”
“และตามกฎแม้จะห้ามเข่นฆ่ากันถึงตายแต่กลับอนุญาตให้ทุบตีจนพิการหรือกลายเป็นคนไร้ค่าได้!”
ตามที่อาจุกล่าวทายาทของเหล่าสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นล้วนแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อแต่ละตนล้วนมีความสามารถที่ท้าทายสวรรค์
มีทั้งปีศาจที่เกิดมาพร้อมพรสวรรค์พิสดารมีทั้งอัจฉริยะล้ำเลิศที่หาได้ยากในรอบหมื่นปียิ่งไปกว่านั้นบางตนยังมีพรสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวและครอบครอง ‘กายวิถี’ ที่ติดตัวมาแต่กำเนิด!
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้อีกาหัวขาวถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ตามที่ท่านยายพูดพวกนั้นหากสุ่มออกมาสักคนก็ล้วนมีรากฐานที่เทียบเท่ากับตัวเอกแห่งยุคสมัยแล้วเราจะเอาอะไรไปสู้?”
“ท่านยายอยากให้ข้าไปที่เนินจักรพรรดิเบญจธาตุแต่ท่านไม่ได้นึกเลยว่าข้าช่างอ่อนแอ… ต่อให้มีโอกาสได้ไปจริงๆจะไปคว้าโชควาสนาอันใดมาได้?”
เมื่อได้ยินคำเหล่านั้นแล้วแววตาของลูเยี่ยกลับยิ่งทอประกายสว่างไสวในใจบังเกิดความสงสัยและคาดหวังอย่างห้ามไม่อยู่
ปีศาจเช่นนั้นหรือ?
อัจฉริยะเช่นนั้นหรือ?
กายวิถีเช่นนั้นหรือ?
ตัวเอกแห่งยุคสมัยเช่นนั้นหรือ?
พวกที่กระจายอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่หกเหล่านั้นจะมีความสามารถที่ท้าทายสวรรค์ได้ถึงเพียงไหนกันเชียว?
ไม่ใ
