ช่ว่าการแย่งชิงครั้งนี้เป็นการประลองในขอบเขตเดียวกันหรอกหรือ?
ลูเยี่ยกล่าว “ในเมื่อเป็นการประลองในขอบเขตเดียวกันแล้วมีเหตุอันใดให้ต้องเกรงกลัว?”
อีกาหัวขาวตกตะลึง “ท่านใต้เท้าเหตุใดท่านถึงดูสนใจขึ้นมาได้? นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะขอรับท่าน…”
ลูเยี่ยกล่าว “เจ้าคิดว่าข้าสู้พวกที่เจ้าพูดมาไม่ได้งั้นหรือ?”
อีกาหัวขาวรีบส่ายหน้าทันที
“ถ้าอย่างนั้นก็จงนำทางไป! จำไว้ห้ามเอ่ยปากห้ามข้าอีก” ลูเยี่ยเร่งเร้าพร้อมกับเดินมุ่งหน้าไปยังเขตหวงห้ามลึกลับที่หก
อีกาหัวขาวรีบเดินตามไปพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
“คุณชายลูท่านเคยกล่าวไว้ว่าหากครั้งนี้ท่านช่วยให้อาจุได้รับโอกาสนางจะมอบรางวัลตอบแทนรับรองว่าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง” ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณกล่าวเตือนน้ำเสียงของนางช่างอ่อนหวานท่าทางดูนอบน้อม
“รางวัลตอบแทนงั้นหรือ?”
ลูเยี่ยยิ้มน้อยๆโดยไม่ได้สนใจมากนัก
ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาอาจุได้ช่วยเหลือเขาไม่น้อยและ ‘ท่านยาย’ ผู้นั้นก็ออกแรงช่วยเหลือมาไม่น้อยเช่นกันในเมื่อคราวนี้พบเจอเรื่องเช่นนี้ย่อมเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องมา ‘ตอบแทนบุญคุณ’ ถึงจะถูกจะไปพูดถึงเรื่องรางวัลตอบแทนทำไมกัน?
เมื่อมองเห็นเทือกเขาเฉียนเฟิงแต่ไกลลูเยี่ยก็ตกอยู่ในภวังค์ชั่วครู่พลันนึกถึงศึกใหญ่ในครั้งนั้นและนึกถึงชายลึกลับในอาภรณ์สีเขียวผู้นั้นด้วย
แต่ไม่นานลูเยี่ยก็รู้สึกหนาวสะท้านในใจแล้วขับไล่ความคิดที่ไร้สาระออกไป
ตรงหน้าเทือก
