หมอกโลหิตสีแดงฉานราวกับสายน้ำที่ไหลบ่าลงมาจากแม่น้ำสวรรค์ ท่วมท้นตระกูลพานทั้งตระกูล ดวงวิญญาณผู้ล่วงลับนับไม่ถ้วนพากันกรูเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง โจมตีเข้าใส่สมาชิกตระกูลพาน ตระกูลพานจมอยู่ในความโกลาหลอย่างสิ้นเชิง ไม่ต่างอะไรกับนรกโลกันตร์สีเลือด ทุกที่ที่หมอกโลหิตพัดผ่านไปจะหลงเหลือเพียงซากกระดูกขาวโพลนเกลื่อนพื้น
สมาชิกบางคนของตระกูลพานถูกวิญญาณมากมายฉีกปาฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆ เนื้อและเลือดถูกกัดกินจนหมดสิ้น แม้แต่ผู้อาวุโสของตระกูลพานที่เตรียมเปิดใช้ค่ายกลปกป้องตระกูลก็ล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัสทยอยล้มลงไปทีละคน ตระกูลพานไม่มีบรรพชนขอบเขตแก่นศักดิ์สิทธิ์คอยคุ้มกัน
บรรดาผู้แข็งแกร่งปีศาจดูดพิษเผาใจที่ตระกูลพานพึ่งพาอาศัยล้วนถูกลูกธนูซือจิยิงสังหารและกลืนกินไปหมดสิ้นแล้ว ในตอนนี้ตระกูลพานแทบไม่มีกำลังเหลือที่จะต้านทานการแก้แค้นที่เปี่ยมไปด้วยเลือดครั้งนี้เลย
“จบสิ้นแล้ว จบสิ้นแล้ว…”
พานอวินเยว่ประมุขตระกูลแทบจะสติหลุด
เดิมทีเขาเตรียมตัวไว้พร้อมแล้วว่าจะพาทั้งตระกูลถอนตัวออกไปในคืนนี้เพื่อหลบภัยไปยังเขตหวงห้ามลึกลับที่หา
แต่กลับไม่คิดเลยว่าลูเยียจะมาเร็วถึงเพียงนี้!
และยิ่งไม่คิดว่าพวกปีศาจดูดพิษเผาใจเหล่านั้นจะพ่ายแพ้ง่ายดายเช่นนี้!
จนถึงขณะนี้พานอวินเยว่ได้เข้าใจแล้วว่าสถานการณ์เลวร้ายเกินเยียวยาแล้ว การล่มสลายของตระกูลพานไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แล้ว
แต่เขาจะยินยอมนั่งรอความตายได้อย่างไร?
ทันใ
