“ฮึๆต้องการให้ลูเยี่ยได้รับรู้รสชาติของการ ‘หนีเลือดต้องล้างด้วยเลือด’ เป็นเช่นไร!”
ชายวัยกลางคนร่างผอมแห้งรับคำ “รับบัญชา!”
เด็กหนุ่มชุดขาวหันศีรษะมองไปนอกหน้าต่างมองเห็นร่างอันสง่าผ่าเผยร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่บนกำแพงวังหลวงอันโอ่อ่าจากที่ไกลๆ
“เจ้าเศษสวะเมื่อถูกข้า ‘เฟิ่นหง’ หมายหัวแล้วลิขิตใหม่มิอาจหนีพ้นเงื้อมมือข้าไปได้!”
ในเผ่าปิศาจกูพิษเผาใจแห่งเทพมารจากนอกอาณาเขตมีเพียงสมาชิกสายตรงของเผ่าเท่านั้นที่มีสิทธิ์ใช้แซ่ ‘เฟิ่น’
ในวันนั้นเองข่าวเรื่องที่ลูเยียบุกถล่มวังหลวงเพียงลำพังและสยบราชวงศ์เซียงด้วยดาบเดียวก็แพร่กระจายไปทั่วทุกสารทิศของตาเฉียนด้วยความเร็วสูงสุดและในวันเดียวกันนั้นภายใต้การสนับสนุนของขุมกำลังต่างๆองค์ชายใหญ่เซียงฉางลวี่ก็ได้ขึ้นครองราชย์และประกาศแจ้งแก่คนทั่วใต้หล้า
เรื่องนี้จะสร้างความตื่นตระหนกอย่างไรในโลกนี้?
คาดการณ์ได้เลยว่านามของลูเยี่ยจะต้องกึกก้องไปทั่วทั้งสิบสี่มณฑลของตาเฉียนอย่างแน่นอน
เมืองอวิ๋นไห่
ตระกูลเชี่ยอองฟไหเชียหลิงเทียนยืนอยู่ในศาลบรรพชนหันหน้าไปทางป้ายวิญญาณของเชี่ยเปาซูแล้วปักธูปสามดอก
“เปาซูเจ้าสามารถหลับใหลสบายได้แล้วลูเยี่ยได้บุกทำลายวังหลวงชำระล้างเทือกเขาพันมังกรด้วยเลือดเหยียบย่ำราชวงศ์เซียงไว้ใต้ฝ่าเท้าอย่างสิ้นเชิงแล้ว!”
เชียหลิงเทียนพึมพำ “แม้แต่ข้าเองยังคาดไม่ถึงว่าเขาจะทำสำเร็จได้จริงๆ…”
จนถึงบัดนี้จิตใจของเชียหลิงเทียนก็ยังคง
