ด้วยพลังบำเพ็ญของลูเยี่ยในตอนนี้การชักดาบพิชิตมารออกมาใช้ก็เพียงพอจะทำให้ขันทีเฝิงที่เป็นบรรพชนขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์ต้องบาดเจ็บสาหัสได้
แต่ในตอนนี้ดาบพิชิตมารกลับถูกมือข้างหนึ่งของทารกมารกดไว้แน่น!
ไม่ว่าดาบพิชิตมารจะดิ้นรนอย่างรุนแรงเพียงใดก็ไม่เป็นผลจากเหตุการณ์นี้จะเห็นได้ว่าพลังของทารกมารนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใดเห็นได้ชัดว่าเกินกว่าขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว
และคำพูดที่ทารกมารเอ่ยออกมานั้นยิ่งเต็มไปด้วยการยั่วเย้าอย่างเห็นได้ชัดทว่าลูเยี่ยผู้เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารกลับไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือจากอวินเจินเที่ยนและไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้นด้วย!
เขาพลิกฝ่ามือขึ้นปรากฏลูกธนูที่ดูสึกกร่อนขึ้นกลางอากาศ
“นี่มันเศษเหล็กเน่าๆอะไรกัน?”
ทารกมารชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่น “ลูเยี่ยเจ้ากำลังล่อข้าเล่นให้ขำตายหรืออย่างไร?”
ลักษณะภายนอกของลูกธนูหักๆนั้นดูไม่ได้จริงๆ
แต่ในขณะนี้ที่ปลายลูกธนูที่สึกกร่อนอย่างหนักปรากฏอักขระลึกลับสีทองสองตัวอย่างประหลาด
ตัวหนึ่งคือ ‘ซือ’ อีกตัวหนึ่งคือ ‘จี’ เมื่ออักขระลึกลับทั้งสองปรากฏลูกธนูหักๆนั้นก็ราวกับตื่นจากการหลับใหลพลันระเบิดอานุภาพอันดุดันและโหดเหี้ยมออกมาอย่างฉับพลันตู้ม!
ทั่วทั้งดินแดนลับถูกแสงสว่างเจิดจ้าอาบไล่จนสว่างไสว
และบนลูกธนูหักๆที่เสียหายอย่างหนักนั้นได้หลั่งไหลออกมาเป็นแสงวิเศษราวกับความฝัน
“นี่มันสิ่งประหลาดอะไรกัน?”
