เสียงหัวเราะของทารกมารหยุดลงทันทีสีหน้าเปลี่ยนไปในพริบตารู้สึกถึงพลังลมปราณอันตรายที่พุ่งเข้ามาในขณะนั้นเองเสียงสองเสียงที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงก็ดังออกมาจากอักษร ‘ซือ’ และ ‘จี’ บนลูกธนูหักๆ
“หิว! หิวเหลือเกิน! เร็วเข้า! รีบฆ่าอาหารที่มีชีวิตนั้นเสีย! เร็ว!”
เสียงจากตัวอักษร ‘ซือ’ แฝงความหิวโหยที่ยากจะทนได้เหมือนปีศาจหิวโซที่กำลังกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น
“ฮ่าๆๆขอบคุณท่านผู้อาวุโสในที่สุดก็มีพวกมารลูกสุนัขให้ข้าได้ฆ่าอีกแล้ว!”
ส่วนเสียงของ ‘จี’ เต็มไปด้วยความยินดีกระหายเลือดและอดรนทนไม่ไหวแย่แล้ว!
ทารกมารสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันร้ายแรงยกมือขึ้นร่ายเคล็ดวิชา “ผนึกวิญญาณ!”
ทว่ากลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆเกิดขึ้นตามที่เขาคาดคิด
ส่วนลูกธนูหักๆของซือจีได้เปล่งแสงเจิดจ้าไร้เทียบเทียมพุ่งทะลวงออกไป
ตู้ม!
ทารกมารรีบถอยหนีในทันทีเปลวเพลิงสีเลือดทั่วร่างพวยพุ่งเดือดพล่าน
เบื้องหน้าของเขาปรากฏภาพดวงอาทิตย์สีเลือดลอยอยู่กลางอากาศพยายามสกัดการโจมตีครั้งนี้
เพียงชั่วพริบตาเท่านั้นภาพดวงอาทิตย์สีเลือดที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ระเบิดออกลูกธนูหักๆนั้นทรงพลังอย่างไร้เทียมทานทำลายทุกสรรพสิ่งพุ่งปักเข้าที่หน้าท้องของทารกมารอย่างแม่นยำทารกมารร้องโหยหวนด้วยความทรมานร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
พลังอำนาจที่ปลดปล่อยออกมาจากลูกธนูหักๆนั้นทำลายพลังชีวิตและพลังเลือดลมของเขาจนย่อยยับนอกจากนี้ลูกธนูหักๆยังมีพลังดูดกลืน
