อีกพลังหนึ่งที่ค่อยๆดูดกลืนพลังเลือดลมที่กำลังสลายของเขาอย่างต่อเนื่อง
ใบหน้าของทารกมารเต็มไปด้วยความเจ็บปวดยกมือขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วแทงเข้าไปในท้องควานหาลูกธนูหักๆไว้พยายามดึงมันออกแต่ก็เปล่าประโยชน์พลังอานุภาพของลูกธนูหักๆนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไปราวกับถูกตรึงอยู่ในร่างของเขาจนไม่สามารถถอนออกได้
ในชั่วพริบตาเดียวจิตวิญญาณของทารกมารก็ถูกทำลายไปเกือบครึ่งและถูกลูกธนูหักๆกลืนกินเข้าไป
“อ้วกๆๆ! ผ่านไปนานเท่าใดแล้วนะในที่สุดก็ได้กินอาหารอุ่นๆเสียที! ถ้าอร่อยก็กินใหม่ได้อีกหน่อยมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะซ่อมแซมรากฐานของข้าได้ทำให้ข้าสามารถฆ่าได้สอย่างสะใจ!”
ภายในหน้าท้องของทารกมารมีเสียงของ ‘ซือ’ และ ‘จี’ ดังลอดออกมาภาพเหตุการณ์นี้ทั้งนองเลือดและพิสดารยิ่งนักลูเยี่ยเองก็รู้สึกสะทกสะท้อนใจ
ใครเล่าจะไปคาดคิดว่าลูกธนูดอกนี้ที่มาจากเขตหวงห้ามลึกลับที่ชื่อ ‘สมบัติตกทอดแห่งเทียนจิน’ ที่เสียหายรุนแรงถึงเพียงนี้แต่เมื่อแผลงฤทธิ์กลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?
“ลูเยี่ย! ถ้าข้าตายเจ้าก็มีชีวิตอยู่ไม่ได้!”
ทารกมารมีแววตาบ้าคลั่งยกมือขึ้นร่ายเคล็ดวิชา “ระเบิดเสีย!”
อย่างไรก็ตามภาพที่เขาคาดการณ์ไว้ก็ยังไม่เกิดขึ้น
“เจ้าส่งเสียงเรียกต่อไปเถอะแล้วมาดูกันว่าอาคมของเจ้าจะทำอันตรายข้าได้หรือไม่?”
ลูเยี่ยพลิกฝ่ามือป้ายหยกไร้อักษรสองชิ้นและป้ายกระดูกลอยขึ้นมาพร้อมกัน
ก่อนหน้านี้เมื่อพานหลานอวินมอบของทั้งสามสิ่งน
