ฏเมฆสีเลือดนับไม่ถ้วนพาดผ่าน มันส่องสว่างไปทั่วเมืองหลวง ปกคลุมเมืองทั้งเมืองไว้ภายใต้แสงสีเลือดที่ดูงดงามแต่แฝงไว้ด้วยความสยดสยอง ยามนี้เข้าสู่ช่วงล่วงเข้าสู่คืนคืนแล้ว ทว่าคนที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงต่างก็ตื่นตระหนกกันหมด พากันวิ่งออกมาจากบ้านเรือนของตน เมื่อพวกเขาได้เห็นภาพ ‘เมฆสีเลือดปกคลุมท้องฟ้ายามค่ำคืน’ เช่นนี้ทุกคนต่างพากันขวัญหนีดีฝ่อ
“เป็นไปได้อย่างไร!!”
นอกวังหลวง เชียงปอฉวีที่เพิ่งนำทหารรักษาพระองค์ที่เพิ่งกลับมาถึงกับหนังหัวชาหนึบ สติหลุดลอยไปโดยสมบูรณ์ บนหอสังเกตดวงดาว
สีหน้าของมหาเสนาบดีกรมตรวจการเสวียนจิงเชียโหวคู เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ลูเยียผู้นั้น… บุกไปถึงเทือกเขาพันมังกรแล้วหรือ?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าวังหลวงได้ตกอยู่ในมือศัตรูแล้ว!
และขันทีเฝิงผู้ปกป้องวังหลวงก็ได้สิ้นชีวิตแล้ว!
…
มหาเสนาบดีเหมิงเสวียนแห่งกรมปราบปีศาจเบิกตากว้าง
เพียงชั่วเวลาไม่นานเจ้าหนุ่มลูเยียกลับบุกสังหารไปถึงเทือกเขาพันมังกรแล้วหรือ?
ที่สำนักศึกษาต้าเฉียน เจ้าสำนักจีเสวียนหงที่เฝ้ามองสถานการณ์อยู่ตลอดถึงกับสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ
ค่ายกลโลหิตมังกรเฉียนหยวน!
ค่ายกลนี้รวบรวมปราณโชคชะตาทั้งหมดของแผ่นดินต้าเฉียนเอาไว้ตลอดแปดร้อยปีที่ผ่านมา ยังไม่เคยใช้งานอย่างแท้จริงมาก่อน
ทว่าในคืนนี้ลูเยียกลับบีบคั้นจนราชวงศ์เชียงต้องงัดค่ายกลนี้ออกมาใช้แล้วหรือ?
จีเสวียนหงเข้าใจดีกว่าใครว่าเมื่อค่ายกลนี้
