ะเหยียบย่ำประตูภูเขาบุกเข้าเทือกเขาพันมังกร ช่างเสียสติไปแล้วจริงๆ!
แม้แต่เชียงอวินเฮอก็ยังตกตะลึงงัน เขาแทบไม่เชื่อสายตา “ข้ามีชีวิตมานานปานนี้เพิ่งจะเคยพบเจอ… ขอบเขตแก่นทองคำที่จองหองถึงเพียงนี้เป็นคนแรก!”
เขาสะบัดมือวูบหนึ่ง “ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรอีก จับตัวเขา!”
เสียงดังราวฟ้าผ่ากึกก้องไปทั่วท้องฟ้ายามราตรี ตุม!
บนเทือกเขาพันมังกร พลังลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งไม่อาจบรรยายได้แผ่ขยายออกไป ค่ายกลสังหารอันไร้เทียมทานถูกปลุกให้ตื่นขึ้นในพริบตา
หากเปรียบเทือกเขาพันมังกรเป็นมังกรแท้จริงตัวหนึ่ง ในเวลานี้ที่ศีรษะมังกร ลำตัวมังกร และหางมังกร แต่ละจุดมีแสงสีเลือดพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ย้อมท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิดให้กลายเป็นสีแดงชา ค่ายกลโลหิตมังกรเฉียนหยวน!
ในชั่วขณะนี้ ร่างสีเลือดสามพันสายปรากฏขึ้นในพื้นที่ต่างๆ บนเทือกเขาพันมังกร
นี่คือองครักษ์โลหิตวิญญาณ พวกเขาเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดใช้ค่ายกลโลหิตมังกรเฉียนหยวน เมื่อพวกเขาปรากฏตัว พวกเขาทั้งหมดต่างกระโดดเข้าไปในค่ายกลสังหารนี้ กลายเป็น ‘เกล็ดมังกร’ บนร่างของ ‘มังกรแท้’!
ในทันใดนั้นมังกรแท้ราวกับมีจิตเทวะเหมือนได้มีชีวิตขึ้นมาจริงๆ ตุม!
ฟ้าดินสั่นสะเทือน แสงโลหิตพุ่งพล่าน
เมืองหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลเพียงใด ปกคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของอาณาเขตจงโจว
เมื่อค่ายกลโลหิตมังกรเฉียนหยวนถูกเปิดใช้งาน บนท้องฟ้ายามราตรีเหนือเมืองหลวงพลันปราก
