พานหลานอวินและเชียงปอฉวีรู้สึกตกใจ นับตั้งแต่ลูเยียเข้ามาในเขตจงโจวและถูกพบ กลิ่นอายจากป้ายคำสั่งนั้นก็หายไป เรื่องนี้ทำให้พวกเขาต่างมั่นใจว่าลูเยียคงต้องรู้ตัวมาก่อนและทำลายป้ายคำสั่งทิ้งไปแล้ว ใครเลยจะคิดว่ากลิ่นอายจากป้ายคำสั่งจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง?
บ่าวชราผู้นั้นรีบรายงานอย่างรวดเร็ว “จากการตรวจสอบ กลิ่นอายของป้ายคำสั่งน่าจะอยู่บริเวณใกล้กับจวนที่พักของท่านใต้เท้าเวิงอวี้ชิวพะยะค่ะ!”
เวิงอวี้ชิว!
พานหลานอวินและเชียงปอฉวีมองหน้ากัน ตระหนักว่าการปรากฏของป้ายคำสั่งไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน พวกเขาต่างรู้กันดีว่าเวิงอวี้ชิวเคยทำงานรับใช้องค์ชายใหญ่ และเป็นผู้รับผิดชอบหลักในการติดต่อกับตระกูลลู!
เว่ยจงโหมวที่เดินทางไปสำนักศึกษาต้าเฉียนเพื่อขอศพของลูเยียจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข่าวคราวใดๆ
และแปลกยิ่งนักที่ป้ายคำสั่งที่ลูเยียเคยครอบครองกลับไปปรากฏอยู่ใกล้กับจวนของเวิงอวี้ชิว
เรื่องเช่นนี้จะเป็นเรื่องบังเอิญได้อยางไร?
“ส่งคนไปตรวจสอบที่จวนของเวิงอวี้ชิวเดี๋ยวนี้!” พานหลานอวินดวงตาหงส์เย็นเยียบออกคำสั่งเฉียบขาด “นอกจากนั้นให้เชิญมหาเสนาบดีเซียโหวคูแห่งกรมตรวจการเสวียนจิงไปตรวจสอบที่สำนักศึกษาด้วยตนเอง เพื่อสืบเรื่องของเว่ยจงโหมว!”
เชียงปอฉวีลังเลก่อนจะกล่าวว่า “กุยเฟย กระหม่อมเกรงว่าคืนนี้คงจะไม่ได้พะยะค่ะ”
พานหลานอวินขมวดคิ้ว “มีปัญหาอันใดหรือ?”
เชียงปอฉวีรู้สึกใจหายวาบ แต่ก็ฝืนตอบไปว่า
