ห็นภาพที่เต็มไปด้วยความนองเลือด
ลูเยียนอนจมกองเลือด! ไร้ซึ่งสัญญาณชีพใดๆ ทั้งสิ้น!!
“ท่านเจ้าสำนัก… สังหารลูเยียแล้วหรือ?”
ชายชราผมขาวยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น ด้วยสติปัญญาของท่านเจ้าสำนักไฉนจึงไม่รู้ว่าการสังหารลูเยียจะเป็นการยั้วโทสะสำนักกระบี่เกาสวรรค์อย่างรุนแรง? แล้วเหตุใดท่านเจ้าสำนักถึงยังทำเช่นนั้น?
ก่อนหน้านี้ท่านเจ้าสำนักยังแสดงเจตนารมณ์ชัดเจนว่า ต่อให้ลูเยียรับการโจมตีนี้ไม่ได้ก็เพียงแค่จะรั้งตัวไว้เท่านั้น มิได้เอ่ยถึงการเข่นฆ่าชีวิตเลยสักนิด
หรือว่าเจ้าสำนักโกหก?
ชายชราผมขาวไม่อาจคาดเดาอะไรได้ ศิษย์ในสำนักศึกษาที่อยู่ไกลออกไปต่างก็จ้องมองภาพนั้นด้วยอาการตกตะลึง จิตใจสั่นไหวอย่างรุนแรง
ลูเยีย เด็กหนุ่มผู้เปรียบเสมือนตำนานเดินได้คนหนึ่ง กลับต้องมาจบชีวิตลงเช่นนี้เชียวหรือ?
วิธีการของเจ้าสำนักช่างโหดเหี้ยมจริงๆ!
“ถึงแม้ลูเยียจะตายแล้ว วันนี้ข้าก็จะตามสืบสาวเรื่องราวให้กระจ่าง”
จีเสวียนหงสั่งการ “ผู้อาวุโสโจวอวิน ท่านรับผิดชอบจัดการเรื่องที่เหลือ นำร่างของท่านรองเจ้าสำนักและคนอื่นๆ ไปฝังเสียให้เรียบร้อย!”
“ครับ!”
หลังจากชายชราผมขาวรับคำแล้วในใจเขากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ก่อนหน้านี้เจ้าสำนักเคยบอกว่าหลังจากสืบความจริงให้กระจ่างแล้วจะปล่อยตัวลูเยีย แล้วทำไมถึงจู่ๆ ลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยมล่ะ?
“พวกเจ้าแยกย้ายกันไปได้แล้ว”
จีเสวียนหงกวาดตามองศิษย์ของสำนักศึกษาที่อยู่ห่างอ
