อกไป ก่อนจะหิ้วร่างไร้วิญญาณของลูเยียก้าวเดินจากไปอย่างมั่นคง
ระหว่างทาง จีเสวียนหงส่งเสียงกระแสจิตถามว่า “บาดแผลเป็นอย่างไรบ้าง?”
ลูเยียที่ถูกหิ้วอยู่ในมือนั้นตอบกลับมาว่า “ยังพอไหว”
จีเสวียนหงถอนหายใจอย่างโล่งอก สายตามีแววประหลาดใจ “เจ้าแกล้งตายได้แนบเนียนยิ่งนัก ขนาดข้ายังมองไม่ออก เกือบจะคิดว่าเจ้าตายไปจริงๆ เสียแล้ว”
ลูเยียตอบ “ในเมื่อต้องตบตาย่อมต้องทำให้เหมือนจริง”
ลูเยียเคยเป็นหน่วยสอดแนมมาก่อน เขาจึงเชี่ยวชาญเรื่อง ‘การแกล้งตาย’ เป็นอย่างดี
“ไม่เพียงแต่สามารถหลอกลวงบรรพจารย์ได้เท่านั้น แม้แต่เหล่าผู้ปกครองในหมู่เทพมารจากนอกอาณาเขตก็ยังถูกเขาหลอกลวงมาแล้วหลายครั้ง”
“เจ้าแน่ใจหรือว่าวิธีนี้จะสามารถล่อหลอกผู้ร้ายที่อยู่เบื้องหลังออกมาได้?” จีเสวียนหงถาม
“ได้แน่นอน!” ลูเยียตอบอย่างมั่นใจ
ก่อนหน้านี้ที่จีเสวียนหงจะลงมือ เขาได้ส่งเสียงกระแสจิตให้ลูเยียอย่างกะทันหัน บอกให้เขาไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดเรื่อง และในขณะนั้นเองลูเยียก็ตัดสินใจทันที ส่งเสียงกระแสจิตกลับไปเสนอกลยุทธ์ ‘แกล้งตายล่อศัตรู’ ต่อจีเสวียนหง
จีเสวียนหงตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาก็อยากจะเห็นเช่นกันว่าใครกันแน่คือคนร้ายที่อยู่เบื้องหลัง
สายฝนยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ทว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสำนักศึกษาต้าเฉียนได้สร้างความตื่นตระหนกให้กับขุมกำลังหลายฝ่ายในเมืองหลวงไปแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าสำนักจีเสวียนหงลง
