มต่อพลังฟ้าดินมาสกัดกั้น มิเช่นนั้นยากยิ่งนักที่จะไล่ตามเขาได้ทัน!
“อย่าไล่ตามอีกเลย!”
ชายชราผมขาวลุกขึ้นยืนพลางออกคำสั่ง
เขามองเพียงปราดเดียวก็รู้ว่าแม้ทุกคนในตำหนักจะดูสะบักสะบอม ทว่ากลับไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บสาหัสเลย เห็นได้ชัดว่าลูเยียยังปรานีไว้ชีวิต
นี่ทำให้ชายชราผมขาวตระหนักว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง หากลูเยียเป็นฆาตกรที่สังหารผู้อาวุโสสวีเยียนอวินจริง ๆ เหตุใดจึงต้องทำเช่นนี้?
“เจ้า… เจ้ามีอะไรอยากจะอธิบายหรือไม่?”
ชายชราผมขาวจ้องด้วยสายตาเยียบเย็นมองไปยังชายชุดดำที่ครั้งหนึ่งลูเยียได้กล่าวหาว่าเป็น ‘ไส้ศึก’
“ท่านผู้อาวุโส เขาใส่ร้ายข้า! ข้าถูกใส่ร้ายอย่างไม่เป็นธรรม!” ชายชุดดำร้องลั่นใบหน้าเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ “ลูเยียเป็นฆาตกรจะเชื่อคำพูดของเขาได้อย่างไร?”
ชายชราผมขาวแคนเสียง “จะเชื่อได้หรือไม่ตรวจสอบดูก็รู้ความจริง ใครก็ได้! จับตัวเขาไว้! และพาเขาไปยังตำหนักอาญา!”
“ครับ!”
ทุกคนรับคำสั่งแล้วเข้าโจมตีชายชุดดำทันที ส่วนชายชราผมขาวนั้นในใจเต็มไปด้วยความกังวล หากลูเยียถูกใส่ร้ายเช่นนั้นแล้วใครกันที่เป็นคนวางแผน? และผู้อาวุโสสวีเยียนอวินถูกใครสังหารกันแน่?
ชายชราผมขาวเริ่มรู้สึกตัวอย่างเฉียบแหลมว่าแผนการร้ายที่เกิดขึ้นภายในสำนักศึกษาต้าเฉียนนี้ สิ่งที่พวกเขาวางแผนไว้ ย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กอย่างแน่นอน!
เรื่องนี้ต้องรีบแจ้งให้ท่านเจ้าสำนักทราบโดยเร็วที่สุด
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ชายชร
