าผมขาวก็ชะงักกึก เช้าตรู่วันนี้ท่านเจ้าสำนักได้รับเชิญจากกุ้ยเฟยพานหลานอวินให้ไปยังวังหลวงเพื่อถ่ายทอดความรู้แก่เหล่าองค์ชาย โดยมีกำหนดการนานถึงสามวัน!
จะเป็นเรื่องบังเอิญขนาดนั้นเชียวหรือ?
เหตุใดในยามที่ท่านเจ้าสำนักไม่อยู่กลับเกิดเหตุร้ายแรงเช่นนี้ขึ้นได้?
ฝนตกหนัก ม่านฝนหนาทึบกระทบพื้นดิน ซัดสาดลงสู่พื้นดินจนเกิดระลอกคลื่นและละอองน้ำกระจายว่อน
ลูเยียในอาภรณ์สีดำราวกับเป็นเงาแสงวิถีที่เคลื่อนผ่านม่านฝนจางหนาทึบ แม้ว่าระหว่างทางจะมีศิษย์สำนักศึกษาหลายคนพบเห็นเขา แต่เพียงชั่วพริบตาร่างนั้นก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
แต่ลูเยียก็ยังไม่วางใจ ในเมื่อหญิงสาวชุดดำกล้าที่จะใส่ร้ายเขาเช่นนี้ย่อมไม่ได้มีแผนการเพียงแค่นี้แน่นอน!
และก็เป็นไปตามคาด เพียงไม่นานต่อมา…
“สังหารคนแล้วยังจะหนีอีกรึ? หยุดเดี๋ยวนี้!”
เสียงตวาดกึกก้องดังมาจากที่ไกลออกไป ม่านฝนระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ลำแสงเจิดจาสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ชายผู้หนึ่งสวมอาภรณ์ขาว ถือหอกเงินพุ่งเข้าสังหาร กลิ่นอายพลังบนร่างของเขาน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก รอบกายปรากฏเตาหลอมแห่งมหาวิถีสีทองอร่าม
เมื่อยามที่เขาโจมตีเขาดูราวกับดวงอาทิตย์ร้อนแรงที่ปรากฏท่ามกลางสายฝน แสงสว่างเจิดจ้าไปทั่วสารทิศ!
ลูเยียขมวดคิ้วเล็กน้อย
นี่คือยอดฝีมือตัวจริง เป็นหนึ่งในผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดของขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นอายพลังของเขาหนักแน่นมั่นคงไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้อาวุโสหาฉือ
