จยิ่งนักราชวงศ์เชียงได้ข่าวมาจากที่ใดกัน?
และความจริงก็พิสูจน์แล้วว่าลูเยียเดินทางมาจริงๆ!
เชียงปอฉวิประสานมือกล่าวว่า “ขออภัยเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลับที่ราชวงศ์เชียงของข้าครอบครองอยู่ไม่สามารถเปิดเผยได้”
เชี่ยโหวคุไม่ได้ใส่ใจนักกล่าวเพียงว่า “หวงหลงหยวนล้มเหลวแล้วต่อจากนี้พวกเจ้าจะทำอย่างไรต่อไป?”
ดวงตาของเชียงปอฉวิเป็นประกาย “ขอเพียงแน่ใจว่าเขามาถึงแล้วก็นับว่าพอท่านมหาเสนาบดีเพียงแค่รอดูการแสดงที่น่าตื่นใจก็พอแล้ว”
เชี่ยโหวคุขมวดคิวถามว่าระหว่างราชวงศ์เชียงกับลูเยียไม่มีทางประนีประนอมอีกแล้วจริงๆ หรือ?
“ไม่มี!”
เชียงปอฉวิตอบอย่างเด็ดขาด “เขาต้องตาย!”
เชี่ยโหวคุไม่ถามอีกเพียงแต่กล่าวสั้นๆ ว่า “สิ่งที่ข้าติดค้างราชวงศ์เชียงข้าจะชดใช้”
เสียงยังคงก้องกังวานร่างชราของเชี่ยโหวคุก็หายไปจากหอสังเกตการณ์ฟ้าแล้ว
เชียงปอฉวิเผยรอยยิ้มออกมา “มีคำพูดนี้จากท่านมหาเสนาบดีข้าก็วางใจแล้ว”
จากนั้นเชียงปอฉวิหันไปมองผู้ติดตามข้างกาย “สั่งการลงไปเริ่มปฏิบัติการได้แล้ว”
“ขอรับ!”
องครักษ์รับคำอย่างนอบน้อมและเคารพความจริงของสงครามด้านเทียนหลางนั้นไม่อาจเปิดเผยออกไปได้เด็ดขาดเพียงแค่เหตุผลนี้เพียงอย่างเดียว
ลูเยีย… จำต้องตาย!
เชียงปอฉวิพึมพำในใจ
เรื่องที่ลูเยียทำลายพลังบำเพ็ญของเชียงเจียนซงและคนอื่นๆ ได้ก่อให้เกิดความโกรธแค้นไปทั่วทั้งราชวงศ์เชียง
อย่างไรก็ตามเหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้ราชวงศ์เชียงตัดสิ
