่จะขอให้บรรพชนหลิงเจินมาจัดการเรื่องนี้
บรรพชนหลิงเจินกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เมื่อเป็นคำสั่งจากท่านใต้เท้า ผูเฒ่าเช่นข้าย่อมไม่กล้าปฏิเสธ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ต้องไม่ทำอย่างประมาท ขอรอให้ข้าเลือกฤกษ์ยามดีๆ ในวันหน้าแล้วปรึกษาหารือกับเผ่าปีศาจชิงชิว ก่อนจากนั้นจึงตั้งชื่อให้ ไม่ทราบว่าท่านใต้เท้าจะเห็นด้วยหรือไม่?”
ลูเยียพยักหน้า “ทำเช่นนั้นก็แล้วกัน”
เห็นได้ชัดว่าบรรพชนหลิงเจินล่วงรู้ความคิดของชิงชิวหวานเอ๋อร์แล้ว แต่ด้วยการรักษาหน้าของตัวเองเขาจึงตกลงรับปาก
“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส ขอบคุณท่านบรรพชนหลิงเจินเจ้าค่ะ!”
ชิงชิวหวานเอ๋อร์รีบขอบคุณทันที แม้ลูเยียจะไม่ได้ประทานนามด้วยตนเองจะทำให้นางรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่การได้รับนามจากบรรพชนหลิงเจินก็นับว่าเพียงพอแล้ว บรรพชนเหวินอวินก็โค้งกายแสดงความขอบคุณเช่นกัน
ลูเยียไม่ได้พูดอะไรอีก ในใจเขาไม่เห็นด้วยกับการเลือกของบรรพชนเหวินอวินนัก แต่แต่ละคนย่อมมีความปรารถนาของตน จึงทำได้เพียงเคารพการตัดสินใจนั้น
ในวันนั้นภายใต้การคุ้มกันจากเหล่าบรรพชน ลูเยีย บรรพชนซิงหลินและอาจารย์ รวมถึงราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณได้ออกเดินทางจากเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ไปพร้อมกัน
และในวันเดียวกันนั้นเอง แดนรัตติกาลลึกลับ
“เพียงยกมือก็สามารถสลายหายนะจากสมบัติตกทอดแห่งเทียนจินได้ ยังทำให้นกลุ่มตนที่มีสถานะประดุจเทพเซียนพากันก้มหัวขอบพระคุณด้วยความซาบซึ้ง?”
หลังจากฟังจงหลีซีร
