ิ จึงไม่น่าแปลกใจที่บรรพชนเหวินอวินจะหลงใหลในตัวนางถึงเพียงนี้ แม้แต่ตัวเขาเองที่กำลังมองอยู่ก็ยังต้องระงับความคิดฟุ้งซ่านในใจ
ชิงชิวหวานเอ๋อร์กล่าวด้วยน้ำเสียงไพเราะว่า “ทารกในครรภ์ของผู้น้อยยังไม่มีชื่อ ผู้น้อยจึงขอบังอาจขอให้ท่านผู้อาวุโสโปรดเมตตาประทานนามให้แก่เด็กคนนี้ด้วยเจ้าค่ะ”
ว่าแล้วนางก็ก้มตัวคารวะอ้อนวอน
บรรพชนเหวินอวินก็รีบกล่าวเสริมว่า “ขอผู้อาวุโสลูโปรดเมตตาด้วย!”
ลูเยียครุ่นคิดเล็กน้อย ประทานนามงั้นหรือ?
เกรงว่าคงมิได้เรียบง่ายเพียงแค่นั้น เผ่าปีศาจชิงชิวได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อเผ่าปีศาจปีศาจแล้ว สถานการณ์ในอนาคตย่อมแปลกแยกกว่าเดิมอย่างแน่นอน
การที่ชิงชิวหวานเอ๋อร์ทำเช่นนี้เห็นได้ชัดว่านางต้องการให้บุตรในครรภ์และตัวนางเองมีความสัมพันธ์กับเขาเพื่อบรรลุเป้าหมาย ‘มารดาได้รับเกียรติเพราะบุตร’
ถึงอย่างไรชื่อของเด็กคนนั้นก็เป็นเขาเองที่เป็นคนตั้งให้ ในภายหน้าเผ่าปีศาจปีศาจย่อมมิกล้าบีบคั้นพวกเขาหนัก ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความสัมพันธ์เช่นนี้ สถานะของชิงชิวหวานเอ๋อร์และบุตรของนางในเผ่าปีศาจชิงชิวก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย!
แม้จะมองเจตนาออกทะลุปรุโปร่งแต่ลูเยียก็ไม่ได้เปิดโปงออกไป เขามองไปยังบรรพชนหลิงเจิน “ท่านพี่หลิงเจิน เรื่องการตั้งชื่อนี้ให้ท่านเป็นผู้จัดการเถิด” เขาไม่อยากจะผูกพันพันธะแห่งเหตุและผลโดยไม่จำเป็น
หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าบรรพชนเหวินอวิน เขาคงปฏิเสธไปตรงๆ แล้ว แทนที
