สิ่งเดียวที่ทำให้ลู่เยี่ยรู้สึกเหนื่อยใจคือ การถูกเรียกว่า ‘ท่านผู้อาวุโสลู่’ นั้นช่างชวนให้รู้สึกอึดอัดใจเหลือเกิน
ที่สำคัญคือ ต่อให้เขาพูดความจริงออกไป ก็ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าเขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตแท่นทองคำเท่านั้น…
ถึงตอนนี้ ลู่เยี่ยคร้านจะสนใจเรื่องเหล่านี้แล้ว
อยากเข้าใจผิดก็ปล่อยให้พวกเขาเข้าใจผิดไปเถิด!
“ไม่รู้ว่าในลูกธนูหักเปื้อนเลือดนี้จะซ่อนความลับอะไรไว้กันแน่”
ลู่เยี่ยพลิกฝ่ามือ นำเอาสมบัติตกทอดแห่งเทียนจิ้นของเผ่าปีศาจชิงชิวออกมา
ลูกธนูหักดอกนี้เหลือเพียงครึ่งหนึ่งของก้านธนูและหัวธนูที่สึกหรออย่างหนัก
เมื่อถืออยู่ในมือรู้สึกหนักอึ้ง ก้านธนูที่เปื้อนเลือดแผ่พลังหายนะเทียนจิ้นออกมาอย่างเข้มข้น
เผ่าปีศาจชิงชิวเรียกสมบัตินี้ว่า ‘ลูกธนูหักเทียนจิ้น’
ลู่เยี่ยไม่มีความลังเล เร่งพลังกระตุ้นของผังดาบเก้าคุมขังและไม่นานก็ขจัดพลังหายนะเทียนจิ้นของสมบัติล้ำค่านี้จนสิ้น
วูบ!
ลูกธนูหักหลั่งไหลด้วยแสงเซียน เจิดจ้าและลึกลับ ส่องสว่างไปทั่วทั้งห้อง
พลังสังหารอันคมกล้าเหนือโลก แผ่กระจายไปทั่วถ้ำพำนัก
