ขณะที่บริเวณหัวลูกธนูที่สึกหรอรุนแรง ปรากฏอักษรลึกลับสองตัว มีขนาดเพียงเท่าเมล็ดข้าว ราวกับถูกจารึกขึ้นด้วยทองคำเซียน
ซื่อจี๋!
ซื่อ มีความหมายว่ากัด กิน กลืนกิน และหลอมรวม
จี๋ มีความหมายว่าประหาร
เมื่อสองคำ ‘ซื่อจี๋’ รวมเข้าด้วยกัน ทำให้ลู่เยี่ยรู้สึกถึงความดุร้ายอำมหิตและยโสโอหังในทันที
นี่คงเป็นชื่อของลูกธนูดอกนี้กระมัง?
เมื่อลู่เยี่ยคิดถึงเรื่องนี้ จู่ ๆ เขาก็พบว่าอักษรลึกลับประหลาดสองตัวที่ดูราวกับหล่อด้วยทองคำเซียนนั้นเริ่มเคลื่อนไหว
ราวกับพวกมันกำลังค่อย ๆ ตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน!