บทที่ 223 บรรพชนเสวี่ยอวี่
“ท่านใต้เท้าลู่ เมื่อกลับไปข้าจะระดมกำลังผู้แข็งแกร่งในเผ่ามา พรุ่งนี้จะไปทำสงครามกับเผ่าปีศาจชิงชิว!”
ระหว่างทาง บรรพชนหลิงเจินมีไอสังหารพุ่งพล่าน
ครั้งนี้แม้เขาจะออกหน้าเอง แต่ก็ไม่สามารถจัดการเรื่องให้เรียบร้อยได้ ในใจรู้สึกละอายอย่างมาก
ลู่เยี่ยกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “หากไม่จำเป็น อย่าเพิ่งทำเช่นนั้นเลย”
เมื่อใดที่สงครามเริ่มต้นขึ้น ย่อมต้องมีการบาดเจ็บล้มตาย
ลู่เยี่ยไม่อยากให้เผ่าปีศาจปี้ฟางต้องเสียเลือดเนื้อเพราะเรื่องเล็กน้อยอย่างการช่วยเหลือบรรพชนเหวินอวิ๋น
“อีกอย่าง ข้ามีวิธีหนึ่งซึ่งน่าจะลองดูได้ บางทีอาจจะทำให้เผ่าปีศาจชิงชิวยอมก้มหัวให้ได้โดยมิเสียเลือดเนื้อแม้แต่หยดเดียว”
ลู่เยี่ยกล่าว “แต่ว่า เรื่องนี้คงต้องรบกวนท่านช่วยลงแรงเสียหน่อย”
บรรพชนหลิงเจินกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ขอเพียงท่านใต้เท้าโปรดว่ามา!”
……
เผ่าปีศาจชิงชิว
ภายในตำหนักใหญ่แห่งหนึ่ง
“ท่านแม่ หากท่านสังหารเหวินอวิ๋น ลูกจะฆ่าตัวตายตามเขาไป!”
ชิงชิงชิวหว่านเอ๋อร์คุกเข่าอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเศร้าโศก “อีกทั้งลูกในท้องของข้าก็จะจากไปพร้อมกับพวกเราด้วย”
