บรรพชนหลิงเจินกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เป็นอย่างไร พวกเจ้าเผ่าปีศาจชิงชิวพิจารณาให้ดีแล้วหรือไม่ ว่าจะปล่อยตัวคนหรือไม่?”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?”
บรรพชนเสวี่ยอวี่ก้าวออกมา
ใบหน้าของนางงดงามราวกับสาวน้อย แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนาน
ในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ บรรพชนเสวี่ยอวี่ถือเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับผู้นำ มีบารมีไม่ด้อยไปกว่าบรรพชนหลิงเจิน
เมื่อนางก้าวออกมา บรรพชนหลิงเจินก็หัวเราะเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นก็สู้กันเลย!”
อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel Lucky
“สู้หรือ? แค่เจ้ากับเด็กน้อยคนนั้นหรือ? ช่างโอหังบังอาจนัก!”
บรรพชนเสวี่ยอวี่หัวเราะออกมาเช่นกัน “วันนี้ข้าอยู่ที่นี่ หากเจ้าเฒ่าหลิงเจินสามารถบุกฝ่าเข้าสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ชิงชิวได้ ข้าจะตัดศีรษะของข้าให้เจ้าเอง!”
ในคำพูดนั้นมีความเหยียดหยามที่ไม่ได้ปิดบัง รวมถึงความมั่นใจและความดูแคลนที่มาจากส่วนลึกของจิตใจ
