“วางใจเถิด ท่านจะไม่เชื่อในความสามารถของท่านใต้เท้าของข้าหรือ?”
อีกาหัวขาวมองออกว่า บรรพชนซิงหลินยังคงวิตกกังวลอยู่ จึงเอ่ยปลอบใจทันที
บรรพชนซิงหลินส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “หากบรรพชนเหวินอวิ๋นตาย นั่นเป็นเพราะชะตากรรมของเขาไม่ดี สิ่งที่ข้ากังวลคือลู่เยี่ย ข้าไม่อยากให้เขาเกิดเหตุไม่คาดฝันใด ๆ”
อีกาหัวขาวชะงัก สิ่งที่ท่านใต้เท้ากล่าวนั้นไม่ผิด เจ้าเฒ่าผู้นี้เนื้อแท้ไม่ใช่คนเลวร้ายจริง ๆ
……
รุ่งเช้าวันถัดมา
บริเวณด้านหน้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ชิงชิว
“เจ้าเฒ่าหลิงเจิน เจ้าไม่ใช่หรือที่บอกว่าจะระดมพลังทั้งเผ่ามาทำสงครามกับเผ่าของพวกเรา หตุใดจึงยังคงมีเพียงพวกเจ้าสองคนเช่นเดิม?”
ภายในประตูภูเขา ชิงชิวเหยาเยว่และบรรพชนเสวี่ยอวี่ รวมถึงเหล่าผู้อาวุโสอื่น ๆ ต่างรออยู่ที่นั่นตั้งแต่เช้าแล้ว
ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ วันนี้ผู้ที่ปรากฏตัวยังคงมีเพียงบรรพชนหลิงเจินและเด็กหนุ่มขอบเขตแท่นทองคำคนนั้นเท่านั้น
“หากต้องการทำลายเผ่าปีศาจชิงชิวของพวกเจ้า จำเป็นด้วยหรือที่ต้องระดมกำลังพลมากมาย?”
