ผมสั้นสีเงินเสมอใบหู ใบหน้างดงามประณีต ดวงตาหงส์คมกริบดุจคมดาบ
นั่นคือจงหลี่ซี!
“แม่นางจงหลี่ ท่านมาทำอันใดที่นี่?” เซียงหลิวเฟิงเอ่ยทักทาย
“ข้าได้รับข่าวจากเติงเทียนว่าท่านผู้อาวุโสลู่เดินทางมาถึง จึงรีบรุดมาทันที”
จงหลี่ซีกวาดตามองเซียงหลิวเฟิงอย่างสงสาร แล้วกล่าวว่า “หลังจากนี้จงจำไว้ให้ดี เรื่องวุ่นวายที่เจ้าก่อขึ้นครั้งนี้ เกือบจะทำให้ตระกูลเซียงหลิวแห่งเผ่าโบราณของพวกเจ้าพินาศแล้ว”
กล่าวจบ นางก็สะบัดตัวจากไปอย่างองอาจ
เซียงหลิวเฟิงรู้สึกขมขื่นในใจ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า จงหลี่ซีได้เกาะกิ่งไม้สูงของลู่เยี่ยแล้ว อีกไม่นานอาจจะกลายเป็นศิษย์ใกล้ชิดของมหาปุโรหิตอี้เทียนก็เป็นได้!
….
“ท่านอาวุโส เมื่อไม่นานมานี้ ท่านมหาปุโรหิตอี้เทียนออกคำสั่งลดฐานะตระกูลเซียงหลิวแห่งเผ่าโบราณให้เป็นตระกูลคนบาป ส่งพวกเขาไปเฝ้าอุโมงค์มิติกาลเวลา”
“ยามใดที่ท่านไปเยือนแดนรัตติกาลลึกลับ ยามนั้นตระกูลเซียงหลิวแห่งเผ่าโบราณจึงจะได้อิสรภาพกลับคืนมา”
จงหลี่ซีเมื่อมาถึงก็รายงานเรื่องที่มหาปุโรหิตอี้เทียนจัดการกับตระกูลเซียงหลิวแห่งเผ่าโบราณทันที
สุดท้ายนางจึงถามว่า “ไม่ทราบว่าท่านพึงพอใจหรือไม่?”
