ือกเย็นเอาไว้
จะมีก็เพียงยามที่สายตาชำเลืองมองลูเยีย แววตาของเขาจึงจะฉายแววเหม่อลอยขึ้นมาวูบหนึ่ง
ลูเยียเป็นเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เหตุใดจึงได้รับการปรนนิบัติจากเหล่าปีศาจปีศาจราวกับเป็นดวงดาวที่ถูกห้อมล้อมด้วยหมู่เมฆเช่นนี้?
ในตัวเขามีความลับอันใดกันแน่ที่คู่ควรให้เผ่าโบราณปีศาจปีศาจต้องวางแผนหรือเอาอกเอาใจเช่นนี้?
บรรพชนซิงหลินเดาไม่ออกได้แต่เงียบไป ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงยอดภูเขาศักดิ์สิทธิ์เทียนหง
ตำหนักใหญ่โบราณและใหญ่โตตั้งตระหง่านอยู่ที่นี่ อาบไปด้วยเมฆมงคลและรัศมีที่เป็นนิมิตหมายแห่งความโชคดี ราวกับเป็นที่พำนักของเซียนเลยทีเดียว
กลุ่มผู้มีอำนาจของเผ่าปีศาจปีศาจได้มารอคอยอยู่นานแล้ว ผู้นำคือชายชราผู้มีเคราและผมขาวดังหิมะ ใบหน้าซูบตอบ
เมื่อเห็นกลุ่มของลูเยียปรากฏตัว ชายชราผู้นั้นก็ยิ้มเต็มใบหน้าและก้าวเท้าเข้ามาต้อนรับอย่างรวดเร็ว “ฮ่าๆๆ ให้ตาแก่อย่างข้าเดาดูสักหน่อย ท่านผู้นี้คงจะเป็นใต้เท้าลู ลูเยียผู้เลื่องลือสินะ!”
เสียงดังกึกก้องเต็มไปด้วยความยินดี เหล่าคนสำคัญของเผ่าปีศาจปีศาจต่างก็เร่งเข้ามาประสานมือคารวะ
“ท่านใต้เท้าลูช่างยังหนุ่มแน่นจริงๆ ราวกับเทพเซียนที่รักษาความเยาว์วัยไว้ได้ตลอดกาล!”
“การที่ท่านใต้เท้าลูมาเยือนช่างเป็นเกียรติแก่เผ่าของพวกเรายิ่งนัก!”
“ครั้งก่อนข้าพลาดโอกาสที่จะได้ต้อนรับท่านใต้เท้าลูไป ครานี้ท่านใต้เท้าลูต้องพักอยู่นานหน่อยนะ เพื่อให้พวกเราได้แสดงน้
