ำใจในฐานะเจ้าบ้านอย่างเต็มที่!”
เหล่าผู้อาวุโสเหล่านั้นต่างพากันกล่าวถ้อยคำมงคลเอาอกเอาใจอย่างเวียนหัวและเปี่ยมด้วยไมตรี
“ท่านใต้เท้าลู ท่านนี้คือท่านปู่ของข้าในเขตเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ ทุกคนเรียกเขาว่าบรรพชนหลิงเจิน”
เติงเทียนรีบแนะนำให้ลูเยียรู้จัก “ส่วนท่านนี้คือบิดาของข้า เมื่อทราบว่าท่านจะมาบิดาข้าดีใจยิ่งนัก ถึงกับนำสุราเก่าที่เขาเก็บสะสมมาเป็นพันปีออกมา แม้แต่ข้าเองซึ่งเป็นบุตรชายยังไม่เคยได้ลิ้มรสสักหยด ครานี้ข้าคงต้องขออาศัยบารมีของท่านแล้ว”
“ท่านผู้นี้คือ…”
เติงเทียนแนะนำไปเรื่อยๆ ส่วนลูเยียก็คารวะตอบไปตามมารยาท
อีกาหัวขาวมองดูเหตุการณ์นี้อยู่ มันเห็นท่านใต้เท้าได้รับการให้ความสำคัญเช่นนี้ก็รู้สึกยินดีจากก้นบึ้งของหัวใจ ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณแม้จะคาดเดาไว้แล้วว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่ในใจก็อดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้ว่าการปฏิบัติระหว่างคนกับคนนั้นช่างแตกต่างกันจริงๆ บรรพชนซิงหลินกลับยิ่งนิ่งเงียบขรึมลงกว่าเดิม
เขามีพลังบำเพ็ญขอบเขตแก่นศักดิ์สิทธิ์ ในทันทีที่มาถึงเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าพรั่นพรึงจนขนหัวลุก ในสายตาของเขาบรรพชนหลิงเจินและเหล่าผู้อาวุโสปีศาจปีศาจแต่ละคนล้วนน่าสะพรึงกลัวราวกับเทพปีศาจน่ากลัวจนไม่อาจจินตนาการได้!
เขาสงสัยเสียด้วยซ้ำว่าหากใครสักคนเดินออกมาก็สามารถบดขยี้เขาให้ตายได้อย่างง่ายดายประดุจมดปลวก
แต่ผู้ที่มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเหลานี้กลับยิ้มแย้มห้อมล้อมล
