พียงฝ่ามือเดียว ไม่มีความลุ้นระทึกใดๆ เลย
ภาพความตายอันนองเลือดนี้ยิ่งทำให้บรรยากาศในลานประลองทวีความหดหู่ทันที และในเวลาต่อมา มีผู้แข็งแกร่งจากขอบเขตตำหนักวิญญาณของสำนักเต๋าหลิงซูทยอยขึ้นลานประลองทีละคน
ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนล้วนเหมือนมดพยายามสั่นต้นไม้ใหญ่ ถูกสังหารอย่างต่อเนื่อง ลานประลองถูกอาบไปด้วยสีแดงฉานของโลหิต ช่างบาดตายิ่งนัก
นี่แหละคือการประลองเดิมพันชีวิต ยอมแพ้ก็ไม่ได้ จำเป็นต้องแลกด้วยชีวิตเท่านั้น ทั้งที่รู้ว่าสู้มิได้ก็ยังจำต้องสู้
ด้วยความโหดเหี้ยมและนองเลือดถึงเพียงนี้ ตลอดหนึ่งพันปีที่ผ่านมา เจ็ดสำนักใหญ่แห่งต้าเฉียนมักหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
“ไม่! ข้าขอยอมแพ้! ข้าไม่อยากตาย!”
เหลือเพียงชายหนุ่มชุดเหลืองคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ขึ้นประลอง แต่เขาทนไม่ไหวแล้ว ร้องตะโกนด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่อยู่
“ท่านเจ้าสำนัก ท่านเป็นคนกล่าวเองว่ามีหวงเหลียนถังอยู่ พวกข้าก็ไม่จำเป็นต้องต่อสู้! แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปแล้ว!”
คนผู้นี้คุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะอ้อนวอน “ท่านเจ้าสำนัก ข้าขอร้องท่าน ข้าไม่อยากตายจริงๆ!”
เหตุการณ์นี้ก่อให้เกิดความโกลาหลในสถานที่แห่งนั้น ใบหน้าของต้วนชิงเฟิงเขียวคล้ำด้วยความโกรธจนแทบกระอักเลือด ช่างน่าอับอายเหลือเกิน ต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ ช่างทำให้สำนักต้องอัปยศอดสู!
ปัง!
ทันใดนั้น พานอวิ๋นจงก็ลงมือซัดฝ่ามือเดียว ปลิดชีพชายหนุ่มชุดเหลือ
