บรรพชนหลิงเจินสูดลมหายใจลึก ๆ เฮือกหนึ่ง กล่าวว่า “ฐานะของอาจู่นั้นพิเศษมาก มีเบื้องหลังยิ่งใหญ่เกินกว่าที่พวกเจ้าจะจินตนาการได้ แม้แต่ข้าที่ต้อนรับอาจู่ก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย”
“แต่ท่ายายของอาจู่กลับไม่ได้คัดค้านการที่อาจู่ยอมรับลู่เยี่ยเป็นท่านใต้เท้า! นี่ช่างแปลกประหลาดเกินไป ต้องซ่อนปัญหาใหญ่ไว้แน่!”
เติงเทียนชะงักไปชั่วขณะ “แล้วพี่อาจู่มีภูมิหลังอย่างไรกันแน่?”
บรรพชนหลิงเจินส่ายหน้า “เจ้าไม่เข้าใจหรอก และก็ไม่สมควรให้เจ้ารู้ด้วย เจ้าเพียงแค่จำไว้ว่า ต่อไปเมื่อถึงเวลาที่หมาะสม เพียงคำพูดเดียวของอาจู่ ก็สามารถทำให้เจ้าก้าวขึ้นสู่สวรรค์ได้จริง ๆ!”
ชื่อของเติงเทียนย่อมมีความหมายถึงความคาดหวังของเผ่า
แต่เขาไม่คาดคิดว่า คนที่จะทำให้เขาก้าวขึ้นสู่สวรรค์ได้จริง ๆ ในอนาคตกลับเป็นอาจู่!
ในตอนนี้ เติงเทียนก็ตระหนักว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
อาจู่มีสถานะที่พิเศษขนาดนี้ เหตุใดจึงยอมรับลู่เยี่ยเป็นท่านใต้เท้า?
อย่างนั้นคำพูดของมหาปุโรหิตอี้เทียนเป็นความจริงหรือ ว่าลู่เยี่ยเป็นยอดคนนอกโลกที่มีความสามารถซ่อนเร้นอย่างลึกซึ้ง?
