อีกาหัวขาวหัวเราะสนุกสนาน คนจากเผ่าโบราณแห่งแดนรัตติกาลลึกลับและเผ่าปีศาจราตรีพิศวงต่างก็แย่งกันเอาใจท่านใต้เท้าของมัน
แต่ทั้งหมดก็เทียบไม่ได้กับตัวมันเอง!
มันเป็นคนแรกที่จงรักภักดีต่อท่านใต้เท้ามานานแล้ว!
ในสถานการณ์ตรงหน้า มีเพียงราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณที่มีความรู้สึกสับสนที่สุด
หากพูดว่าลู่เยี่ยได้รับความเคารพจากบรรดาทายาทเผ่าปีศาจเพราะพึ่งบารมีของอาจู่
แล้วตอนนี้ พฤติกรรมของคนจากเผ่าโบราณแห่งแดนรัตติกาลลึกลับนั้น จะอธิบายได้อย่างไร?
และทำไมมหาปุโรหิตอี้เทียนผู้ลึกลับนั้น จึงให้ความสำคัญกับลู่เยี่ย?
‘ที่แท้ตั้งแต่เริ่มต้น ข้าก็มองผิดไปแล้ว…’
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณรู้สึกหดหู่ และความอคติเล็กน้อยที่มีต่อลู่เยี่ยก่อนหน้านี้ได้ถูกบดขยี้อย่างไร้ความปรานี
ยิ่งไปกว่านั้น ในใจของนางมีความรู้สึกเสียใจอย่างบอกไม่ถูกที่อาจพรรณนาไม่ได้
‘น่าเสียดายที่ข้าถือดีว่าตัวเองเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ มีประสบการณ์มากมาย แต่กลับไม่มีสายตาที่ดีเท่าอาจู่เลย’ ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณเย้ยหยันตัวเอง
นางรู้สึกว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของตนต่อหน้าลู่เยี่ยนั้น เหมือนตัวตลกไปเลย…
